Kafli 9. Skrtinn gaur

9.Kafli

Skrtinn gaur

g fr a skemmta mr um helgar essum tma. Dav var farinn a taka krakkana reglulega og egar a var komin reynsla a fr g a skipuleggja helgarnar mnar. Eitt kvldi kva g a fara me Erlu vinkonu binn heimskn til brur hennar sem bj ar. g var me eim sm tma, en svo vildi g fara veitingastainn Kaffi Reykjavk en ar hafi g kynnst honum Frey.

Freyr var upptekinn etta kvld en g kva a skemmta mr rtt fyrir a, ar sem hann var ekki krasti minn og g ekki bundin. Mir mn var stanum me vinnuflgum og mig langai a hitta hana til a skemmta mr me henni. Vinkona mn tlai a vera fram hj brur snum. Hn sagi mr a fara undan sr og hn myndi svo koma seinna um kvldi.

egar g kom stainn s g a mamma var upptekin a bora me flkinu, annig a g vildi ekki trufla hana strax. g tlai a hitta hana egar au fengju sr kaffi eftir matinn. Mig langai a f mr glas me henni rtt ur en hn fri heim. Vi gtum kannski ori samfera leigubl.a var fimmtudagur, annig a a var rlegur hpur a skemmta sr. g fr barinn og keypti mr kokteil og settist innar stainn til a ba. ar fr g a tala vi einhverjar konur sem stu vi sama bor mean g drap tmann.

g tk eftir manni sem horfi stft ttina til mn og g horfist augu vi hann. V, hann er undarlegur, hugsai g. Hann var samt sjarmerandi og myndarlegur. Hann stari svo fast mig a a var gilegt. a st yfir aeins augnablik, en mr fannst a vera heil eilf.

g reyndi a stofna til virna vi konurnar en a var eins og a eim fyndist g upprengjandi. g vildi forast essar vandralegu astur. g st v upp til a athuga hvort mir mn vri bin a bora. g fr inn salinn ar sem maturinn var framreiddur en var hpurinn farinn. g vonai a vinkona mn liti vi til a n mig. g settist aftur sama sta. kom til mn kona r hpi flksins sem essi maur sat hj. Hn talai ensku, og g geri mr grein fyrir a etta hlyti a vera flk af Keflavkurflugvelli. Hn sagi vi mig: „Vini mnum finnst mjg alaandi en hann hefur ekki hugrekki til a segja a vi ig sjlfur.“ g horfi til hans og hann sat ar og brosti til mn. g akkai konunni fyrir essi skilabo og reyndi a halda fram a tala vi konurnar sem g hafi veri a tala vi.

a kom a v a r fru og g sat ein eftir. s g vini essa manns standa upp og fara. g horfi til hans og hann horfi til baka, en hvorugt okkar ori a standa upp. g hugsai me mr a hann yri a koma, annars myndi g ekki tala vi hann. Hann kom ekki. st g upp og fr fram ar sem dansglfi var. g var a reyna a komast a niurstu um hvort g tti a fara til hans. g tlai ekki a ora a hafa frumkvi. g s a a myndi ekkert vera r v a vi tluumst vi nema g fri til hans og v lt g slag standa. g stefndi beint ttina a eim sta sem hann sat og settist niur og sagi ekkert en stari hann og bei eftir a hann talai. Hann st upp og sagi: „g er glaur a sj ig.“ Svo settist hann arminn stlnum mnum og kynnti sig sem Jeff.

Vi frum a spjalla um allt mgulegt. Jeff spuri mig hva g vri a vinna. g sagi honum a g vri atvinnulaus en vri a undirba mig fyrir a fara inntkuprf Myndlistarsklanum. g sagi honum a ef g ni prfunum, myndi g fara sklann um hausti. Honum fannst etta mjg athyglisvert. Hann sagi mr svo a hann vri a vinna hj hernum, sem g tti von ar sem hann var Amerkani. Hann sagi mr a egar hann myndi klra samninginn hj hernum, tlai hann a kaupa sr sveitabli me fullt af hestum. „J, er a satt?“ spuri g. „g hef rosalegan huga hestum“ sagi g. „J, er a?“ sagi hann. „a er venjulegt. a er ekki miki um a kvenflk hafi huga hestum.“ „N, er a ekki?“ spuri g, en hugsai mean: g er ekki ein af essu venjulega kvenflki.

Tminn lei hratt og vi urftum a fara fljtlega. a tti a fara a loka stanum. Jeff sagi a vinir hans tluu a skja hann. Hann rtti mr mia me smanmerinu snu. g rtti honum nafnspjald sem g var bin a leika mr a ba til einum af essum kssum sem eru endastum strt. egar g rtti honum spjaldi sagi hann: „ mjg fagmannlegt.“ g sagi mti: „g er a reyna“ og svo glotti g. Hann keypti handa mr svo rs sem er gengi me gegnum essa stai og kyssti mig kinnina. V, nrdinn, hugsai g. kvddumst vi.

Dagarnir liu, en g gat ekki htt a hugsa um etta fimmtudagskvld.

Kvld eitt bau vinkona mn mr mat hj sr og krasta snum. g i a, ar sem a g var laus og liug og gat gert a sem mr sndist. g fr a tala um etta kvld vi au og sagi eim a g vri me smanmeri hans. au ttu mig um kvldi a hringja hann, ar sem au su a g hafi huga essum manni. Eftir a au voru bin a telja mig kjark og g bin a drekka nokkur rauvnsgls, tk g upp tli.

Skmmu eftir a g heyri smann hringja, heyri g mjka og feimnislega rdd hinum megin lnunni. egar Jeff ttai sig v a etta vri g, var hann allur uppverari og hkkai rminn og g fann a hann spenntist upp. „H, hva segir ?“ spuri hann. „g segi allt gott“ svarai g mti. Vi tluum um mislegt en aallega eitthva hjktlegt og sgum brandara. etta var frekar ltt smtal og kruleysislegt. Vi kvum samt a hittast sama veitingastanum viku seinna.

Dagarnir liu og g hlakkai til a hitta Jeff aftur. Mig langai a gera eitthva spennandi lfinu. a var kominn tmi a sletta r klaufunum. a var bi a vera allt of mikill srsauki og vonbrigi. g vildi gleyma fortinni.

a lei ekki lngu ar til a dagurinn rann upp sem vi ttum a hittast. g kva a fara til vinkonu minnar sem bj bnum nlgt essum veitingasta. g reyndi a f hana til a komast stu til a fara djammi. Hn gat a ekki ar sem hn var me brnin sn, en vinkona hennar gat fari stainn. Vi kvum a fara saman, a var alltaf auveldara a vera me einhverjum. Vi drukkum nokkra bjra til a komast stu, spjlluum og hlgum af vintrarnni. egar vi tldum okkur vera ornar vel hressar, lgum vi af sta.

egar vi nlguumst stainn, s g a Jeff st bakdyrunum a ba eftir okkur. Hann var mjg flott klddur og ofboslega myndarlegur. Mr fannst hann minna mig prins sem tlai a fara me mig burtu. g urfti a fara inn um aaldyrnar og hann kom mti mr. g var a reyna a halda klinu og horfi augun honum, hann brosti snu breiasta.

Jeff tk bllega utan um mig og kyssti mig kinnina eins og heiursmanni smir. V, enn r mttkur, hugsai g. g var ekki vn svona framkomu. g sagi: „a eru aldeilis mttkurnar.“ Samt var g a reyna a virka kl, en g skalf eins og laufbla.

egar g var loksins bin a n mr niur jrina, settumst vi niur til a tala saman. Vi gtum sko endalaust tala saman. Hann hafi svo miki a segja. v meira sem g kynntist honum, v athyglisverari og undarlegri var hann, en samt forvitnilegur.

Jeff talai um rokk- og ungarokkstnlist. Svo tk hann allt einu kerti af borinu og fr a lta kertavaxi leka handabaki sr. a kom kona a borinu okkar. Hn tk utan um hfui honum og smellti hann kossi, a var sko ekki mmmukoss. Hann horfi mig til a reyna a sj vibrg. g var frosin andlitinu. g sndi honum engin vibrg. g gaf skyn a etta snerti mig ekki neitt. sagi hann: „Ef g ekkti ig ekki, myndi g sennilega fara me henni bak vi hs og taka hana.“ g svarai: „Ekki lta mig stoppa ig, etta er itt lf.“

g var mjg kld inni mr. g var ekki til a leika einhverja leiki. g veit ekki af hverju g labbai ekki t etta kvld. Mr var alveg sama um allt. Mr var alveg sama ef flk tlai a leika leiki. Leiktu bara na leiki og borgau svo fyrir a seinna, hugsai g.

g reyndi a n utan um hugsanir mnar. Jeff kom ekki svona fyrir, hann virkai rlegur maur en maur gat s honum a hann var allur annar a innan. a var eins og eitthva vildi komast t. Hann var eins og sprengja a innan. a var eins og hann vri a reyna a halda inni tilfinningum sem mttu ekki komast t, ar sem hann yri litinn geveikur. g vissi ekki nkvmlega hva a var, en g tti eftir a komast a v.

egar arna var komi voru tilfinningar mna kaldar, mr leiddist frekar en anna og var gul. g var sr a innan og hjarta mitt var kalt. g hafi veri sr lfinu og a var ekkert sem gladdi mig. g gat opna rlti me v a vinga hugann til a taka tt, en hjarta mitt fylgdi ekki eftir. Mr fannst gott a tj mig gegnum msk sem g hlustai ea tala um lfi heimspekilegan htt. Jeff var einmitt svona lka og einhvern veginn ni hann a halda athygli minni. g er listamaur eli mnu og ver a alltaf.

egar kvldinu var a ljka og staurinn a loka, frum vi heim til mn til a tala saman. g var afslappari ar, vegna ess a g gat sparka af mr sknum og spila mskina mna. g setti pltu fninn. Stundum var hn rleg egar vi urftum a tala og svo setti g hressilegri msk egar mig langai a dansa. g dansai eins og mnum heimi arna fyrir framan hann stofuglfinu.

Jeff sagi allt einu, eins og upp r urru: „Mig langar a skrifa sgu.“ „, hvers vegna gerir a ekki?“ sagi g og hlt fram a dansa. Hann byrjai a slaka og virtist geta a, ar sem g var ekkert a sna honum of mikla athygli. a var eins og hann gti tala t fr tilfinningum snum n ess a vera dmdur.

„g myndi berjast fyrir stina mna“ sagi Jeff allt einu upp r urru. Svo setti hann hendurnar upp loft eins og hann vri me sver og skjld, tilbinn barttu. Hann horfi upp eins og hann vri a n orku aan. V, hva hann er undarlegur, hugsai g. Svo sagi g mti: „g myndi berjast me stinni minni.“ Svo velti g v fyrir mr hvort a or mn orkuu tvmlis, hvort g myndi berjast vi hli starinnar ea vi hana. g held a hjarta mitt myndi berjast vi hli hennar, frekar en vi ef g mtti ra. g vissi a ekki lengur hva g meinti.

egar Jeff var a tala um etta fr g a hugsa. a vri g tilfinning a hafa einhvern vi hliina sr til a berjast fram. g s fyrir mr tv ljn vera a berjast vi fl. Fllinn var svo str a etta var httulegur leikur. Ljnin voru a reyna a drepa flinn. Hvernig vri a ef ljnynjan myndi passa afkvmin mean karlljni myndi berjast vi flinn?

s g fyrir mr mann vera a klifra upp fjall og me annarri hendinni hlt hann brnina fyrir ofan sig en me hinni hlt hann hnd konunnar mean hn togai brnin me eftir sr. ennan htt gtu au komist upp fjalli.

Hva ef a fllinn myndi stga ofan ljni og drepa a? yri ljnynjan alein me afkvmin og ar yri of erfitt. Nei, hn var a berjast me makanum, stundum lfinu, hn arf a vera styrkur hans erfium tmum lfsins, au urfa a gera etta saman. Hugur minn er svo myndrnn egar g tala um svona heimspekilega hluti

essum tma lfinu lei mr eins og konunni sem var a klifra upp fjalli, alein me brnin, a var enginn maur myndinni. Hvernig tli a vri ef hann vri arna lka?

g settist niur vi hliina Jeff ar sem hann l sfanum. g var annars hugar. essi tilfinning sem g hafi skynja, nokkrum mntum ur, olli v a g var gul. Hann spuri mig essarar spurningar: „Hvar er hjarta itt?“ g svarai: „g veit a ekki. a er einhvers staar ar sem g get ekki fundi a. a er einhvers staar ti horni.“ g hafi fleygt v, bst g vi.

Jeff sagi vi mig: „ arft a finna a.“ „Hvers vegna?“ spuri g. „Hva hef g vi a a gera? a veldur mr bara sorg.“ Svo hristi g af mr essa ungu anka. „Hva er mli?“ sagi g. „tlar a fara a slgreina mig hrna?“ Hann var nefnilega a vinna vi a hjlpa flki sem hafi lent tilfinningasorg og fllum. Einhvers konar rgjafi.

g setti upp mig grmuna og sagi Jeff a htta a tala um sorglega hluti. „Vertu hress“ sagi g. „Vi skulum reyna a njta kvldsins.“ Svo lagist g ofan hann til a fama hann og fr a kyssa hann. Hann hrfai. Mr br rlti en egar hann sagi a hann vri ekki tilbinn essa hluti, skildi g a alveg. „Vi skulum bara kra“ sagi g . Svo endai etta me v a vi frum rmi til a sofa. Hann sagi vi mig, ar sem hann l vi hliina mr og sneri baki mig: „ Ekki ganga t fr mr.“ g svarai mti: „g mun ekki gera a.“

g var ekki viss um hva essi beini hans ddi en g gekk t fr v a a hann meinti a g gengi ekki t fr vinum mnum. g fann allt einu trin brjtast fram og g fkk smvegis ekka sem g reyndi a fela fyrir honum. Jeff sneri sr vi, snerti xlina mr og spuri: „Hva er a?“ g svarai : „a verur svo srt egar fer.“ Hann spuri mig : „Hvernig skpunum g a geta a?“ g reyndi a ylja mr vi hugsun a hann myndi aldrei fara, g reyndi a njta essa andartaks. g fann samt a a var ekki allt eins og a hljmai. g vildi samt leyfa mr a lifa blekkingu essa ntt. g fann fyrir miklum ltti vi a. g fann hjarta mitt fyllast af glei. Svo sofnai g.

a var eins og hann tti heiminn

Daginn eftir tlai g a fara a veia og grilla me vinum mnum. Jeff fylgdi mr til vinkonu minnar ar sem hann virtist ekki vera binn a kvea neitt frekar um daginn. g hefi kannski tt a bja honum me, en mr fannst g urfa a fara aeins burtu og vera frjls.

egar vi vorum a kvejast fyrir framan hsi hj vinkonu minni og stum famlgum og kysstumst kvejuskyni, horfi g kringum mig til a agta hvort einhver vri a horfa . g var svolti feimin vi a kyssa almannafri. g reyndi a flta mr a kveja hann, svo a g vildi helst a hann kmi me mr.

egar g horfi eftir honum ganga burtu, tk g eftir v a a var eitthva srstakt vi hann. Hann var me ltinn bakpoka bakinu og gekk me nefi upp lofti eins og hann vri a skoa allt kringum sig og mjg fjarrnn en brosandi leiinni. a var eitthva kruleysislegt yfirbrag honum. a var eins og hann tti heiminn. etta vantai mig. Hann gekk burtu n ess a lta til baka og mr fannst eins og hann saknai einskis.

g spuri hann seinna a v af hverju hann liti aldrei til baka egar hann fri. Hann sagi : „Ef ltur til baka, skilur hjarta itt eftir.“ Mr fannst a svolti athyglisvert. Kannski maur bara a halda sna lei.Vi frum a hittast anna slagi eftir etta. ar sem hann bj Vellinum vorum vi samt meira smasambandi.

Einn daginn sem hann kom heimskn, fri hann mr afmliskort. g hafi tt afmli arna um sumari. kortinu st: „San g kynntist r hef g tta mig einhverju sem g hlt a g vri binn a gleyma.“ g vissi ekki hva hann meinti en g held a mia vi brosi fr honum, hlyti a a vera gott.

Jeff tti a til a tala undarlega en samt skemmtilega skiljanlegan og heimspekilegan htt. Hann sagi eitt skipti vi mig smann: „Ef vrir rk myndi g giftast r.“ „Hva meinaru?“ spuri g, sagi hann upp r urru: „g arfnast bls ns.“ „Ha, hva meinaru?“ spuri g. g fkk ekkert svar vi essu. a var eins og hann vri a hugsa upphtt en ekki a tala vi mig. Jja, hugsai g , getur fengi a seinna. g tk v annig a hann vildi f sguna mna. g tk v annig a hann vildi finna fyrir krafti mnum ea gebrigum. g gat veri frekar skrautleg stundum. g gat veri pirru, rei, kld ea ofboslega gl og gefandi, strufull og nrandi en svo gat g gersamlega loku ea veri geveikislega undarleg. a er a sem arft kannski „er a ekki“? Vi vorum kannski ekki svo lk.

Jeff fr a gefa skyn a hann vildi a samband okkar yri nnara. g sagi a a vri allt lagi a prfa. g efaist samt huganum. Hva var hann a hugsa? ar sem g vissi a hann myndi einhvern daginn yfirgefa landi. a eina sem g gat fundi var a etta var fari a reyna mig. g var ekki neinu jafnvgi til a takast vi tilfinningar. g var ekki bin a jafna mig. g var farin a missa athyglina vinnuna og drauma mna. a var eins og hann heltki huga minn. Ef g var ekki a tala vi hann, var g a hugsa um hva hefi fari milli okkar sasta smtali ea egar vi hittumst.

g htti a nota fengi essum tma. a g vildi, gat g a ekki. a var eins og a a myndi sljvga huga minn og g tti ngu erfitt me a skipuleggja hlutina g vri ekki a blanda vni a. g var farin a finna fyrir v a g gti ekki veri n essa manns. Hann virtist hafa essi segulmgnuu hrif mig. a var eins og hann hefi svr vi eim spurningum sem g leitai a.

g held a rfin fyrir a hafa hann lfi mnu hafi aallega veri til a svara essum spurningum frekar en a elska hann. hvert einasta skipti sem vi tluum saman smann, grt g mig svefn. Hann var a opna hjarta mitt og a var a koma fram s srsauki sem g hafi fali sustu r. g var farin a urfa honum a halda. g urfti visku hans a halda til a geta tekist vi a sem var a brjtast fram.

Mr fannst g alltaf svo ber eftir a vi vorum bin a tala saman og mig vantai brynjuna sem hann var a brjta niur. Hann gat fengi mig til a njta lfsins og taka glei mna aftur, en egar hann fr kom sorgin og minningarnar til baka. g hafi ekki stjrn eim tilfinningum sem voru inni mr. g var ekki ngu sterk til a takast vi etta ein. a hefi veri hgt me v a loka a, en n var hann farinn a opna og g hafi ekki neinar dyr sem lokuust egar hann fr.

eitt skipti sem g hitti hann sagi g vi hann: „g arf heilanum num a halda. g arf ekkingu inni a halda.“ g var viss um a ef g vri me heilann honum, yrfti g ekki neinum a halda essu lfi nema krkkunum mnum auvita. g gti hugsa um au alein. Fair minn hafi einu sinni haft ori vi hana mmmu: „a virist eins og Andrea arfnist einhvers.“

g urfti heila a halda, pabbi, a er a sem g er bin a leita a.

g urfti athygli og st, fr fur mnum og a honum fyndist g geta eitthva. g urfti hrs, alveg eins og Sigursteinn brir minn. svo a g vri ekki alltaf a gera rtt. Ef g geri mistk, urfti g ekki a heyra a g vri heimsk og barnaleg ea eins og orair a oft, a g vri alltaf a flkja annan ftinn um hinn. Stundum egar g datt og meiddi mig, urfti g bara a f famlag fr r pabbi og heyra ig segja: „g finn mjg miki til me r og mr ykir svo vnt um ig. Kannski lka, ef hefir sagt. „Leyfu mr a lina jningar nar.“

Gi Gu, hjlpau mr a skilja. Sagi g huganum

Lf mitt fr a taka ara stefnu. g var farin a finna fyrir v a g ni ekki a einbeita mr. g var a leita a svari. g var a leita a skilningi v sem var a gerast. g neitai v a hafa arar tilfinningar til essa manns arar en a f svr.

Gi Gu, hjlpau mr a skilja, ba g til hans.

g var farin a f alls konar skilabo huganum. a var eins og einhver vri a tala vi mig. Hva er a gerast Gu? kallai g. Hva er a gerast me mig? g get ekki barist vi etta, g arf a vera til staar fyrir brnin. Geru a hjlpau mr.

g var a skr mig sklann essum tma og fr inntkuprfi sem g stst me glans. g var ein af 40 sem voru valin r 200 manna hpi. etta er virtur myndlistarskli sem tekur aeins sem hafa hfileika. g var rosalega stolt af sjlfri mr og var n bin a sanna a, a g vri ekki hfileikalaus. Glein tk yfir.

egar g myndi byrja sklanum vissi g a etta yri erfitt og a g yrfti a skipuleggja mig mjg miki. etta yri eins og a mta vinnu klukkan 9-17. g urfti a vera me a hreinu a koma krkkunum fyrir hj dagmmmu.

g tlai a nota tkifri og skkva mr nmi en fyrst yri g a klra vinnuna saumastofunni. g var a vona a a myndi komast r huga minn. Af einhverri stu urfti Jeff a halda fram. g gat ekki sagt honum a htta a hafa samband, vegna ess a hann var binn a vera mr svo gur. g vildi ekki sra hann. g var lka forvitin hva kmi nst. g sagi honum a vi yrum a hittast mia vi astur okkar beggja. g gat auvita ekki stokki til hvert skipti sem hann var fri. Hann var kannski Reykjavk og skrapp sund rbjarlaug, rtt hj heimilinu mnu og hringdi til a spyrja hvort g gti hitt hann. g var nttrulega me ung brn og gat ekki fari fr eim. g held a a hafi pirra hann svolti. a var ekki dagskrnni hj honum a eiga brn. Hann var frjls.

Mr fannst g fara hringi me hlutina. Mr fannst g lka vera a upplifa eitthva sem g hafi kynnst ur. a var essi tilfinning sem er sumum sambndum: „Haltu mr, slepptu mr.“ Stundum var g vinkona hans egar hann hringdi og nsta dag, krasta. g gat aldrei veri viss. etta storkai mr svolti og ruglai mig rminu

g gat ekki tta mig v hvorum megin g tti a vera. a var eins og hann vri ekki viss um hva hann vildi. g vildi fullvissu. Kannski tti hann erfitt me a skuldbinda sig, en vildi samt eiga mig. g var pirru essari hegun, en g vildi ekki lta hann vita af v, hann virtist hafa gaman af v a heyra reiina manni. a var eins og honum fyndist a spennandi. g tlai ekki a gera honum a til ges. g lokai essa tilfinningu. g kva a hugsa bara um hann sem vin til a vera ekki a flkja etta. g tti samt erfitt me a ar sem g var a vera hrifin af honum.


Sasta frsla | Nsta frsla

Bta vi athugasemd

Nausynlegt er a skr sig inn til a setja inn athugasemd.

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband