Kafli 19 sjlfsvgstilraun

19.kafli

g fr a taka eftir undarlegum hlutum hj manninum mnum. a var til dmis eitt skipti egar vi vorum a skja krakkana leiksklann og vi vorum a ganga heim. Asjad tlai a taka hendina Skorra, en ar sem hann var svo mikill mmmustrkur togai hann hendina a sr. Vi etta var Asjad svo sr. egar Sunna sagi vi hann: „ g skal leia ig“, togai hann hendina a sr alveg eins og Skorri hafi gert og mr fannst a hann hegai sr alveg eins og fimm ra gamalt barn.

Hann var lka undarlegur ann htt a egar g var eitthva pirru t hann, kraup hann vi ftur mnar eins og hundur til a kyssa r. Mr fannst etta mjg gilegt og fannst a hann yrfti a htta essu. g sagi honum a maur missti bara viringuna me svona hegun.

Einu sinni voru svo krakkarnir a rfast blnum egar vi vorum a fara t a bora. Asjad reyndi a ra au en au hlddu honum ekki. egar g stvai svo blinn umferarljsum, fr hann t r blnum eins og hann vri pirraur. Mr fannst etta arfa vikvmni en ttai mig svo v a hann vri a reyna a f krakkana til a hla. Hann reiknai sjlfsagt me a g myndi segja vi krakkana: „Sji i krakkar, hva i eru bin a gera. N vill Asjad ekki keyra me okkur lengur a v a i eru svo ekk.“

Mr fannst etta vera andlegt ofbeldi og g vildi ekki ala krakkana mna annig upp. g keyri v sb og sagi ekkert vi au. au ttuu sig ekki fyrr en vi vorum a bora sinn. Gurn spuri sakleysislega: „Hvar er Asjad?“ g sagi eins og ekkert hefi skorist: „Hann fr gngutr.“

Asjad notai oft svona aferir til a n snu fram. Ef g var eitthva a rfast vi hann, tk hann kannski upp v a brjta geisladiskana sna. ar sem g vissi hva ofbeldi var, tlai g ekki a lta a vigangast. En ar sem hann geri mr og brnunum aldrei neitt, s g ekki stu til a gera neitt essu. g hunsai essa hegun bara og bjst vi v a hann myndi htta essu a lokum.

Asjad var samt sr egar hann s a etta hreyfi ekki vi mr. Hann bankai brjsti mr einn daginn og spuri mig: „Hvar er hjarta r?“ Hann ttai sig kannski ekki v a hjarta mitt var kalt eftir allt ofbeldi me Dav og g var reytt svoleiis hegun. Einnig var g jafnvgislyfjum sem ollu v a g var tilfinningardaufari en undir venjulegum kringumstum.

Asjad var samt yndislega gur vi krakkana og mig. g elskai hann vissan htt, a g vri ekki me smu tilfinningar til hans og g hafi veri me til Davs. g var einnig enn me tilfinningar til Jeffs og gat ekki htt a hugsa um hann, g vissi a g yrfti a gleyma honum. g vissi a Asjad gti ori gur fjlskyldufair og g vissi a a var htt a ala krakkana upp me honum. Hann vaknai oft me eim morgnana til a gefa eim morgunmat. g var stundum ung ftur, ar sem gelyfin geru mig reytta. g efaist ekki um st hans til mn.

g komst brf sem systir hans hafi sent honum. g fann a tlvupstunum hans. v brfi skrifai hn ensku. ar var hn a spyrja hann um a hvort hann vri a gera rtt. Hn sagi brfinu a egar au hefu veri yngri, hefi hann lst v fyrir sr hvernig konu hann vildi giftast framtinni. Hn sagi brfinu a henni fyndist essi kona sem hann vri a fara a giftast, flli ekki undir r vntingar sem hann hefi haft og nefndi a a g vri miklu eldri og tti brn r fyrra hjnabandi.

g fr svakalegt kvakast vi a lesa etta brf og fr inn stofu til a tala vi hann. egar g kom ar sem hann sat vi tlvuna og vann a verkefnum, sagi g allt einu: „g veit a au vilja okkur ekki.“ Hann var undrandi og spuri hva g meinti me v. g sagi a g hefi s etta brf. Hann reyndi a sannfra mig um a g vri a misskilja etta allt.

g hafi fundi a veikindi mn gtu banka upp kvakstum sem hfu fylgt mr fr v a g veiktist. g hafi geta haldi eim niri ef g tk lyfin mn og hugsai jkvtt. egar reitnin var mjg mikil eins og arna dugu lyfin ekki.

etta skipti fylltist g ranghugmyndum og sagi a Asjad vildi mig ekki og au vildu mig ekki. g sagi vi hann a g vri ekki heilbrig og hann vri betur n mn kominn. egar hann heyri etta kom hann til mn ar sem g var sest glfi stofunni. Hann tlai a taka utan um mig til a sna mr a g hefi ekki rtt fyrir mr. g st upp geshrringu og hljp inn herbergi. egar g leit vi og s a hann elti mig, fannst mr augnablik a andliti honum breyttist. Mr fannst g sj Jeff andlitinu honum. g skrai af hrslu og kulai mig saman inni herbergi.

g settist glfi ar og hlt fyrir augun. egar Asjad tlai a taka utan um mig, vildi g a ekki vegna ess a mr fannst etta vera Jeff. g setti t hgri hndina og sagi honum a fara t r herberginu og lta mig frii. Hann var skelkaur og ori ekki ru en a hla, ar sem hann vissi um sjkdm minn og vissi ekki hvernig hann tti a takast vi a egar g fkk essi kvakst. Hann sagi a hann tlai a fara fram og leyfa mr a jafna mig.

egar g fr a rast fr g upp rm og lagist ar. g tlai a hvla mig. g fann fyrir sorg og g var a reyna a tta mig v hvaan essi sorg kmi. s g allt einu huga mr flugvl vera a hrapa. etta var bara hugarburur og g var orin vn v a hugur minn platai mig svona anna slagi. g horfi samt etta og allt einu fannst mr str steinn vi bjarg detta rmi vi hliina mr. Mr br og g stkk upp r rminu og hljp fram.

Asjad kom hlaupandi til mn og spuri mig hva vri a. g sagi honum hva g hefi upplifa. g sagi honum lka a g ttai mig v a etta vri ekki raunverulegt. Hann hafi miklar hyggjur af mr egar hann s mig svona. g sagi vi hann a hann gti ekki laga etta. g vri bara svona. ar sem brnin voru hj fur snum essa helgi gtum vi fengist vi etta frii.

g sagi Asjad a g vildi fara t bltr en hann vildi ekki leyfa mr a, ar sem hann hlt a g tlai a skaa mig ea vri alla vega ekki fr um a keyra essu standi. g var pirru ar sem g taldi a essu standi yrfti g a komast eitthvert ein til a hugleia. Mig langai bara a keyra um Reykjavk og jafnvel aeins t fyrir.

Asjad st dyrunum og sagi: „Andrea, ekki fara, reyndu bara a ra ig hrna heima.“ essi hindrun og essir fjtrar fengu mig til a reiast og finna fyrir innilokunarkennd. g hugsai : Ef hleypir mr ekki t, get g fari annars staar t. g fr inn herbergi en egar g vissi a hann vri sestur fyrir framan tlvuna, fr g inn eldhs og ni lyfin mn.

g tlai a fara t bakdyramegin. g tlai a losa alla vi ess geveiku konu. Brnin mn gtu bi hj pabba snum. Foreldrar mnir gtu htt a hafa hyggjur, fjlskyldan hans gti fengi hann til baka, eins og au hfu svo mrgum sinnum bei um mean au hfu grti lnunni. g var vandamli, g var s sem eyilagi allt, g var fyrir. g rttltti a sem svo a a vri brnunum mnum fyrir bestu a losna vi svona bilaa mmmu. g tk inn meirihlutann af lyfjunum ea eins miki og g taldi ng til a lta mig deyja. g ttai mig ekki v a fair minn tti afmli daginn eftir. g fann bara til syfju og g fann a g var a lognast t af. g sagi huganum: Gu, g er a koma, au urfa ekki mr a halda.

g vaknai eftir einhverja klukkutma og var mjg vonsvikin a etta hefi ekki tekist. g fann fyrir mttleysi ftum og hfui hringsnerist. Svo urfti g a fara klsetti til a la. egar g tlai a standa upp, hlt g engu jafnvgi og a var engin lei fyrir mig a komast fram. essi lyf sem g hafi teki voru flogaveikilyf.

g hugsai me mr: N er g v standi a g er vknu en get ekki gengi og n arf g kannski a fara a lta dla upp r mr. g datt glfi egar g tlai fram r. Maurinn minn kom hlaupandi og horfi mig. Hann s a a var ekki allt me felldu. Hann var skelfingu lostinn egar hann s mig essu standi. Hann hrpai: „Andrea, hva er a, hva gerist?“

g sagi honum a ekki strax, g skammaist mn svo miki. Hann var svo hrddur, ar sem g hafi sagt honum fr v hva hefi gerst sast egar g fr sptalann. Hann hringdi mmmu og pabba og au sgu honum a hringja sjkrabl. g sagi honum a g vildi ekki f sjkrabl a heimilinu. g vildi ekki a ngrannar myndu komast a v a g vri svona bilu.

au kvu a foreldrar mnir myndu skja mig heim til okkar og fara me mig heim til sn og f sjkrablinn anga. egar sjkrabllinn var kominn og pabbi st fyrir framan mig til a kveja mig, sagi g: „Fyrirgefu pabbi, g var ekki a reyna a sra ig afmlisdaginn, ekki htta vi a halda upp afmli, g arf bara a fara a n mr.“ Hann brosti til mn me sorg augunum og sagi: „a er allt lagi Andrea mn, lttu bara hjlpa r.“

a tk tvo daga a afeitra lkamann og g var hjartadeild ann tma. Hjarta hafi vst fari fullt og sjldrin veri anin til hins trasta. g tti mest erfileikum me a n a halda jafnvgi. Flogaveikilyfin setja hfui hvolf. Mr lei eins og hfui vri l sem vildi sna mr vi annig a fturnir stu upp loft. g skammaist mn svo miki fyrir a vera a leggja ennan srsauka fjlskyldu mna. Mr fannst g vera fst essum lkama og geta ekki teki lfinu me styrk og geta ekki losa au vi ann dm sem fylgir v a vera gesjkur.

Hvernig g a lifa n ess a sra flk ef sjkdmurinn dregur mig inn ferli ranghugmynda, srsauka og sorgar sem g get ekki hndla ea stjrna? egar g get ekki sannfrt sjlfa mig um a etta s allt hugarburur, en tilfinningarnar segja a a mr li svona. Fyrir hva get g lifa? a er skyldan, sem fellst v a leggja fr sr tilfinningarnar til a geta s um sem eru undir byrg manns. Brnin eru a eina sem maur verur a hugsa um. Brnin urfa manni a halda. stvinir eru eir sem g ver a lifa fyrir. g ver a vera sterk fyrir . g ver a takast vi essi veikindi fyrir .

egar g kom heim sagi Asjad vi mig: „Andrea, a er eins og okkur hafi veri gefi anna tkifri.“ g samykkti a og g sagi a g tlai a gera allt sem g gti til a stjrna standinu.


Sasta frsla | Nsta frsla

Bta vi athugasemd

Nausynlegt er a skr sig inn til a setja inn athugasemd.

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband