Kafli 14. Endirinn nlgast

14. kafli

Endirinn var a nlgast

g einbeitti mr a v a gera daglegu hlutina lfinu eftir etta. g hafi tilfinningunni a g bri einhverjar mikilvgar skyldur herunum. Mr fannst g urfa a gera eitthva, eins og a hjlpa einhverjum a voru alls konar skilabo a koma huga minn og a var erfitt a standa essu ein. g var farin a vera mjg miki hj vinkonu minni. Mr fannst hn skilja mig svo vel. Hn var s eina sem tk mr eins og g var. Allir arir sgu vi mig a g vri a vera vitlaus og tti a htta a hega mr svona. a skildi enginn hva a skipti mig miklu mli a vita sannleikann. a var bara eitthva sem g fann a g yrfti a gera.

a var helgi essum tma og sat g og hlustai tvarpi gegnum sjnvarpi. a var vinsll poppari vitali ennan dag, Bubbi Morthens. a var veri a auglsa pltuna hans og taka vital vi hann milli ess lgin voru spilu. Bubbi var a hvetja flk til a fara Kringluna. Mr fannst eins og hann vri a senda leynileg skilabo um a a a a vri mjg merkileg persna sem yri Kringlunni ennan dag. g vissi a essi or voru tlu til mn.

g kva a fara niur Kringlu me krakkana og g tlai aumjkan htt a sna eim essa merkilegu persnu. Mig langai a sna flkinu ess manneskju sem tlai a bjarga heiminum fyrir au. g vildi gefa eim von um a a vri einhver sem hefi ann mtt. a var g tilfinning a vera svona merkilegur. g vildi samt vera aumjk.

egar g kom Kringluna, tk g eftir flki sem var kltt slysavarnabning og var a safna til styrktar essum flgum. g stvai hj manni og kva a kaupa af honum. Hann var me rj kosti boi, annahvort penna, nlu ea strokleur merkt flagsskap eirra. g var ekki viss um hva g tti a velja, ar sem g vissi ekki hva mundi vera a rtta. Hluturinn kostai 300 krnur og g kva endanum a kaupa allar rjr tegundirnar. g gat veri rugg um a g hefi eitthva af hinu rtta.

g s lka Hjlprisherinn vera a safna fyrir sn samtk. a var eitthva huga mr sem sagi a g tti ekki a kaupa af eim. g veit ekki af hverju, en mr fannst a hugur minn liti essi samtk sem eitthva sem g gti ekki treyst. g gekk bara fram hj konunni bning Hjlprishersins og horfi augun henni, eins og g vri a sna henni a g treysti henni ekki.

v nst fr g me krakkana hamborgarasta, sem var matsalnum og g tlai a gefa eim a bora til a g gti einbeitt mr a hugsunum mnum. au voru a ung a a fylgdi eim galsi sem truflai huga minn. Mr fannst etta g lei til a hafa ofan af fyrir eim. egar g var bin a panta og var a ba eftir matnum, fr g a svipast um kringum mig.

Mr lei eins og g vri hlbari skginum og fullt af drum vri kringum mig arna. Mr fannst g urfa a sna eim a g gti haft ofan af fyrir frilausu kettlingunum mnum og g vri fr um a takast vi hvers konar reitni. Mr lei eins og a vri skepna inni mr sem g hefi stjrn og g vri s eina sem vri fr um a leyfa henni a koma t. a vri merki um styrk ef g gti haldi aftur a henni. g vildi lta flki taka eftir essu til a a gti treyst mr. mean g var a hugsa etta, tk g eftir a flk var fari a horfa mig. g leit a sem grun og g fylltist tta um a a tlai a gera okkur eitthva. g kva loksins a sleppa pntuninni og sagi krkkunum a vi yrum a fara anna. g vildi ekki lta neinn skaa brnin.

Vi frum nst Hard Rock. a var bi a skreyta stainn, v a var veri a halda upp Halloween ennan dag. g fr me krakkana upp og vi settumst vi eitt bori. g tlai a ba og sj hvort a etta vri betri staur. g sat bekk og horfi kringum mig, hugul eins og ljn sem vri a leita a brinni ea ddr sem vri me spennt eyrun til a heyra httunni. Mr lei eins og essi staur vri httulegur. Mr fannst a g tti a varast ennan sta. Kannski vegna ess a g tengdi ennan sta vi Amerku. egar g st upp og sagi krkkunum a fylgja mr, fannst mr a g vri bin a sna flkinu a g vissi nkvmlega a g tti a varast au. fannst mr a au myndu ekki ora a gera okkur neitt.

v nst fr g Hagkaup. g gekk ar um og skoai allt kringum mig, allt fr flki a vru, innrttingum ea llu sem g s. egar g var bin a fara hringinn og komin a leiarenda barinnar, ar sem g hafi komi inn fyrstu, tk g eftir myndum upp vegg. g fr a skoa myndirnar nnar. etta voru myndir af deildarstjrum barinnar. Mr fannst eins og g ekkti mann einni af myndunum. a sem g tk eftir var a hann var me gleraugu. g setti etta samhengi vi nunga sem g ekkti til. g vissi a hann var me sjkdm sem heitir alnmi og g vissi a hann var a eyileggja sjnina honum. Mr fannst a g yrfti a hafa hann huga egar g bjargai llu. a var eins og g vri a prgramma minni hj mr um alla sem g tti a frelsa og alla sem g tti a dma. g var komin me vald til a dma lifendur og daua.

g fr v nst upp riju h. egar anga var komi horfi g niur. a var allt fullt af flki sem gekk framhj. a var annahvort a fara inn verslunina ea t r henni. a var flk rennistiganum. a var flk ti um allt. g st arna og horfi niur og g fr a taka eftir v a flk var fari a horfa upp til mn. Mr fannst a a vri komi til a sj mig. g tlai a leyfa v a sj frelsara sinn. g vissi a a yrfti v a halda.

Allt einu fannst mr a g yri a fora okkur burtu. Mr fannst eins og a vru komnar illar slir stainn. g vissi a r vru komnar til a valda okkur skaa. g fltti mr me krakkana niur blasti. a var neri hinni og g reyndi a koma okkur inn blinn sem fyrst. a voru einhverjir a elta okkur. Vi urum a komast skjl. egar vi komum inn blinn var mikil umfer og erfitt a komast strax r stinu. Hjarta mr var fari a hamast af hrslu. g ttaist a eir tluu a taka af mr brnin. g var a flta mr til a koma okkur skjl.

Loksins tkst mr a komast t hrabrautina upp rb. g keyri 140 km hraa til a eir myndu ekki n okkur. g var a nota alla mna hfileika til a koma okkur heim, heilu hldnu. a var hlka ti og egar g kom a beygjum vissi g a g yrfti a hgja mr en samt ekki of miki, svo eir sem voru eftir okkur myndu ekki n okkur. g fr a hugsa til Tryggva brur mns. Hann hafi kennt mr a keyra hlku. Hann hafi fari me mig Rauavatn og leyft mr a finna hva gerist ef maur stgur of fast bensngjfina akstri snum.

g einbeitti mr a veginum eins og hlbari sem horfir brina sem hann tlar a grpa. Mr fannst g vera me ofboslega nmni fyrir akstrinum. Mr fannst g hafa yfirbura hfileika til a keyra vi essar astur. egar g var a keyra inn hverfi, urfti g a taka nokkrar beygjur. g var bin a hgja tluvert blnum til a last heim og horfa ll merki sem gfu mr skilabo um hvert g tti a stefna ea hvort g tti a hinkra. essi skilabo fkk g fr blunum. Ef g s blan bl, var lagi a halda fram. Ef g s rauan bl, tti g a fara varlega og ba. Ef g s hvtan bl sem setti stefnumerki til vinstri, var hann a gefa mr merki a hann vri binn a vernda allt fyrir framan mig og llu vri htt. ennan htt tkst mr loksins a koma okkur heim. g var yfirvegu egar g kom heim. etta hafi veri httulegt en lrdmsrkt fyrir mna kunnttu sem g urfti a hafa farteskinu.

g leyfi brnunum a fara t a leika og g sagi eim a fara ekki of langt, annig a g gti s au. g var a hugsa og hugsa og g gekk hringi binni til a reyna a hlusta skilaboin sem g var alltaf a f. g urfti a finna svar, vegna ess a dagurinn var a koma, egar g yri stt.

mean g gekk hringi og hlusta skilaboin hringdi sminn. etta var Halla vinkona mn. g sagi vi hana: „Halla, a er eitthva srkennilegt a.“ „N?“ svarai hn. „J, g er ekki a skilja svolti. Skorri er alltaf a setja eitthva dt vasann minn og g veit ekki hva g a gera vi a.“ „“ sagi hn. Hn sagi mr a vera rleg. Hn sagi a hn tlai a koma morgun. Hn sagi a hn vri ekki me barnapssun og hn myndi koma daginn eftir egar hn vri bin a finna hana. g sagi: „Ok, vi sjumst morgun.“

g lagi smann . g kallai fljtlega krakkana og sagi eim a koma inn. g tlai a elda kvldmat og koma eim svo rmi. a var lttir fyrir mig vegna ess a gti g haft kvldi fyrir mig til a leysa r essum gtum. g gekk um glf, drakk kaffi og reykti stanslaust essa ntt. g urfti a ganga fr msum hlutum lfi mnu. Tminn var a koma ...

Sminn hringdi um kvldi. a var Jeff. „H“ sagi hann. g sagi h mti. Vi tluum saman sm stund. Mr fannst mjg gott a heyra honum, a g vissi a hann vri a fara fr slandi. Hann hafi sagt mr a fyrir nokkru a a tti a flytja hann aftur til Bandarkjanna. Hann var sem sagt binn me jnustuna slandi. g skildi ekki af hverju hann vri a fara fr mr. g spuri hann: „Jeff, hvernig getur yfirgefi manneskju sem elskar?“ Hann svarai mr til baka: „Sko, Andrea, til a geta a geymi g hjarta mitt boxi.“

hfinu mr hljmai essi setning: „Geymdu hjarta itt boxi.“ g var hrdd. Mr fannst eins og hann vri binn a leika sr a tilfinningum mnum allan ennan tma. etta var svari sem g urfti fr honum. „g arf a fara,“ sagi g og lagi . Hann sem hafi sagt a g yrfti a geta opna hjarta mitt mean hann var binn a geyma sitt hjarta boxi. Hvers konar ffl var hann? Hann er s mest sjlfselski af eim llum. g var svo rei og mr fr a vera rtt. g ver a hlaupa felur til a vernda hjarta mitt ur en g missi viringu mna. g arf a n hjarta mnu til baka fr essum manni. g arf a vernda sjlfa mig.

g hlt fram a ganga um glf og hlustai msk tvarpinu. a var alls konar msk gangi, me alls konar skilaboum til mn. g arf a sleppa takinu. g arf a sleppa Jeff r hjarta mnu svo g geti fengi fri. g ver a stta mig vi a hann getur ekki veri fram slandi. g hafi fengi tilfinningu rvntingu minni a fara me honum t. Hann hafi sagt a g gti a ekki vegna ess a g tti brn. egar hugsunin um a skilja au eftir svo g gti veri me honum skaust inn huga mr, var g svo rei og hatri gagnvart honum svo miki a hann hefi leitt fram essar tilfinningar mr. ess vegna skellti g hann.

egar g geri etta, settist g stl og fann g fyrir honum. Manninum sem g var bin a heyra allar essar vikur. g fann a hann var arna hj mr. Hann var a gefa mr tma til a sleppa takinu. Hann tlai ekki a fara fyrr en g vri tilbin. g heyri hann segja: Andrea, g ver a fara og arft a sleppa mr. g reyndi a halla mr a honum, en g fann a ef g hallai mr of nlgt honum fengi g rafstraum sem gaf til kynna a g vri a fara anna svi sem mr var um megn a gera. g gti ekki lifa essari tni eins og hann kallai a. Hn var of h fyrir mig. Hn var hluti a rum heimi.

Til ess a g gti sleppt, lt hann mig finna fyrir v a a vri flk kringum hann sem vri a undirba hann undir jarneskan daua. Mr fannst srt a finna fyrir essu en g vissi a etta tti a vera svona. g treysti honum fullkomlega Mr fannst eins og hann vri uppi binni fyrir ofan mig. Mr fannst hann ba eftir mr. g vissi a a var ekki strax en til ess a sannfra mig, hljp g upp nstu h og bankai dyrnar. g reyndi meira a segja a taka hninn en a var lst. g hringdi bjllunni og eftir skamma stund kom flk til dyra. a voru allir uppklddir sparifatna. g taldi a a vri vegna ess a etta vri htleg stund, ar sem vi maurinn ttum a ganga a heilaga andlegan htt. g spuri manninn sem kom til dyra, hvort a vri einhver a ba eftir mr. Hann svarai v jtandi og g fann fyrir fullvissu um a g vri a skynja etta rtt. g fr aftur niur bina mna, til a ba eftir a essi athfn tti sr sta.

g settist niur og lt mskina fla gegnum mig. Hn flddi taktfastan htt um herbergi og g fann hvernig g flddi me henni. g var farin a skynja a a var einhver bakvi etta allt. g var a reyna a n sambandi vi hann. Hall, sagi g lgt. Hva viltu a g skilji? g heyri rddina segja: Tminn er kominn og feralag itt mun halda fram. g arf a fara og munt ekki heyra mr um tma. g mun koma aftur egar ert fr um a fst vi etta. g vissi a g yrfti a kveja hann og g yrfti a gera etta alein einhvern tma. g var hrdd og ttaslegin, en g vissi a hann var binn a undirba mig a vel, a g gti gert etta alein. g vildi bara eiga essa kvldstund me honum sasta sinn, elska hann og finna a hann vri hj mr hugsa um mig og vernda mig. Hann sagi mr a hann myndi sitja xl minn sem hrafn til viloka. , g treysti r og g mun alltaf tra ig og g mun alltaf vita a er arna. Ef g arf r a halda, haltu bara utan um mig ntt og leyfu mr a vera rmum num anga til g fer.

g l svona stlnum og g gat fundi a heimar okkar voru frbrugnir hvorum rum. Frbrugnir ann htt a vi gtum ekki lifa hvors annars heimi, svo a vi skildum hvort anna. a var eins og a vri ekkert slmt vi a. a var bara a vi fddumst sitt hvorum stanum og vi tilheyrum sitt hvorri verldinni. g urfti a lra miklu meira til a geta lifa hans heimi.

Hann urfti a halda fram snu lfi, ar sem g myndi draga r honum mttinn og halda aftur a honum. a eina sem vi gtum var a n sambandi ennan htt, gegnum hugsunina. g vissi a hann kom til mn me skilabo til a undirba mig. Undirba mig fyrir verldina sem g lifi . g vissi a a myndi auvelda mr a skilja a sem framundan var. g vissi a hann gat ekki sagt mr svari, en hann hafi gefi mr vsbendingu svo g myndi leita a eirri lei sem fyrir mr l essu lfi. g var a undirba mig fyrir a sem koma skildi og g var afslppu yfir v a egar a v kmi vri g tilbin. g vonai bara a g myndi halda fram a tra hann og gefast ekki upp ea efast um a hann, egar g heyri ekki honum lengur. ennan htt ni g sennilega a sofna stlnum, vegna ess a g vaknai vi a a krakkarnir voru a horfa sjnvarpi. a var laugardagur og g urfti ekki a fara me au neitt, ennan dag. g vissi a a var essi dagur, sem eitthva tti a gerast og g urfti bara a ba.

Svari kom ...

g leyfi brnunum a fara t a leika sr fyrir hdegi. g sagi eim a fara ekki langt. g vildi a au vru ar sem g si au. g s a a var ljshr stelpa arna ti a leika sr me eim. g fr t til eirra til a draga au snjotunni. Stelpan sem var arna, var kldd fjlubla lpu. g hugsai um drauma mna og rningar eim. Fjlublr litur draumi ir vernd. Mr fannst eins og etta vri hluti af leikritinu. essi stelpa sagi a hn vri heimskn hj mmu sinni. g tri v ekki og tri v frekar a hn vri arna t af okkur. Mr fannst hn vera verndarengill. Hn var komin arna til a passa upp okkur sasta splinn.

g fr a lta kringum mig og s a flk var alls konar lituum yfirhfnum. essir litir fru a hafa einhverja ingu fyrir mig. Svartur ddi lggsla, blr ddi gur andi, rauur var httumerki og grnn var vxtur, hvtur var heilagur andi, appelsnugulur var breyting og gulur merkti veikindi. g urfti a ekkja merkingu hvers litar fyrir sig. Flki var a senda mr skilabo.

g gekk um hverfi me krakkana hljandi otunni og stelpan elti okkur eins og tryggum egn ber a gera. a kom a v a g fann a vi ttum a drfa okkur heim. g fr a sna vi og stelpan elti okkur alla lei heim. Hn st arna hj okkur inni binni og mr lei vel a hn vri me auga okkur. Hn var a passa okkur og etta var allt hluti af leikritinu.

g fann a a var eitthva asigi. a var eins og mr fyndist a svari vri a koma til mn. g gekk stanslaust um bina mean g einbeitti mr a hugsuninni. Mr fannst eins og einhver vri a koma. Mr fannst a einhver vri a koma me skilaboin til mn. g gekk hring eftir hring og heyri tala fjarska. g byrjai a kalla Gu: Gu ertu arna? Hva er gerast nna, Gu, ertu arna?“ spuri g. Mr fannst eins og hann vri a segja mr eitthva. Mr fannst a hann vri a segja mr a tminn vri kominn.

g spuri: Hvenr Gu? Segu mr a, gi Gu, g ver a vita a, gefu mr einhverja tlu. g horfi upp til himins eldhsglugganum og einbeitti mr a Gui. g rtti t hendurnar til a opna fyrir skilaboin. g fann a svari var a koma. g heyri tluna 2 ... 1 ... 1 … 2 … g sagi: Takk, gi Gu. N er g tilbin, tilbin fyrir a skja mig.

g gekk hringi og krakkarnir stu hljandi glfinu. egar g gekk yfir au, lyftu au ftunum upp hvert skipti sem g fr framhj. Kannski til a lta mig ekki detta. Stelpan horfi etta allt saman. Mr fannst eins og hn vri a gera skyldu sna og vernda okkur essa rlagarku mntur, rtt fyrir brottfr. eir voru a koma a skja okkur. eir tluu a fara me okkur t heim. g var tilbin til a fara me skilaboin og segja llum. Svo eir gtu s sannleikann. g gekk um eins og leislu og hlustai rddina. Hn hafi sagt mr tlur. egar g var svona djpt huganum kallai dttir mn mig: „Mamma, af hverju braustu glasi mitt?“ „Bddu Sunna“ svarai g. „g arf a hlusta.“ „J, en mamma, etta var upphaldsglasi mitt.“ Hn var farin a grta og g reyndi a segja henni a htta a grta. g hafi ekki rnu a hugga hana og g vissi a vi vrum a fara feralag.

Skyndilega hringdi dyrabjallan. Krakkarnir opnuu og a var Halla vinkona. g var svo ng a sj hana. Mr fannst eins og g vri bin a ba, ba eftir v a hn kmi inn um dyrnar. Mr fannst a hn lki strt hlutverk essu llu saman. g hlt fram a ganga um glf. Hn horfi mig og sagi: „ Andrea, sestu og fu r sgarettu.“ „J“ sagi g og settist niur eitt augnablik tk einn smk, drap svo henni skubakkanum og st svo upp aftur og hlt fram a ganga.

Sunna reyndi a tala vi mig, en g gat ekki svara henni af neinni skynsemi. g var komin langt inn hugann, svo langt a g vissi ekki hvar g var. Mr fannst g vera a fara. Halla kallai eitthva til mn: „ Andrea, hva er nmeri?“ g byrjai a ylja upp eins og heilinn mr vri tlva a leita a upplsingum. g gat aeins sagt eitthva essa lei: 1-2-3-4-5 ... Hn s a etta var vonlaust. Hn var vi smann a reyna a hringja.

Einhver opnai hurina og g hlt a hn vri a fara, ar sem g var lgst glfi. g kallai til hennar: „Halla, ekki fara“ og teygi mig eftir henni. Hn kom hlaupandi til mn og hlt utan um mig og sagi: „Nei, nei, Andrea, g er ekki a fara. g mun vera hj r.“ g byrjai a grta og hn hlt mr fanginu eins og barni og g ni a slaka .

g st aftur upp og gat rtt gert mr grein fyrir v a a voru tveir lgreglumenn komnir inn bina. g hlt a eir vru hluti af essu leikriti. g tlai a gera grn a eim og sna eim a g vissi a eir vru a leika. g steig ofan annan ftinn rum lgreglumanninum og brosti t anna. gekk g inn svefnherbergi mitt og sparkai kommuna, svo hn datt sundur.

fr g aftur inn stofu og ar fll g glfi. g fr a hristast skjlftakasti og mr fannst eins og lkaminn mr vri a f rafstu. g fann svo trlega mikinn srsauka mean g ntrai arna og beit jaxlinn og stundi af kvlum. g skrei um glfi eins og ormur og tti mr me ftunum lt efri lkamann fylgja me, undir bor, bak vi sfa, aftur undir bor kringum borftinn.

Svona liaist g um stvandi, anga til a g var komin upp vi vegg einu horninu stofunni. ar l g hreyfingarlaus og mr fannst eins og g vri bin me alla krafta. Mr fannst g urfa a stfa hfui vi vegginn til a halda jafnvgi. Heilinn mr virtist vera orinn svo ltill a hann vri ekki strri en 10 vikna fstri.

Sjkraflutningamenn voru komir stainn og tluu a gefa mr sprautu. g lyfti hendinni upp eins og g gat og sagi: „Stopp, bi, nei, ekki meir. g get ekki meir.“ Mr fannst eins og eir tluu a sprauta mig me vtamni til a psta mig upp, svo g myndi halda fram. Mr fannst a essir menn vru komnir til a koma mr gang aftur.

g fr allt einu a finna fyrir v a hugsunin sem hafi rkt huga mr allan enna tma og alla essa daga, fri af fullum hraa aftur bak. Mr fannst g upplifa hlutina aftur bak, en me miklu meiri hraa en ur. Lkt og hralest sem hefi misst kraftinn upp brekku og rynni n niur alla brekkuna til baka. g lokai augunum og g heyri hltur fjarska og kll, sem g gat ekki greint, hva ddu. Mr fannst g renna gegnum svart rr og rri hoppai og skoppai llum hraanum. Allar gtur og allar ttir sem g var bin a ganga sustu daga s g renna framhj sama htt nema aftur bak.

g geri mr ekki grein fyrir a essi hossingur var vegna ess a g var komin inn sjkrablinn leiinni niur sptala

mean essu st, hafi Halla vinkona mn hringt foreldra mna. egar au komu, voru au miklu uppnmi yfir v a g vri glfinu og spuru Hllu: „Af hverju er naglalakk glfinu? Af hverju er glas broti glfinu? Hva var Andrea a taka inn? Hva hefur essi Jeff gert henni? Hver a hugsa um brnin?“ au gengu um alla bina a reyna a tta sig essu llu saman mean g l ti horni, mttlaus af sprautunni sem eir hfu gefi mr. Halla sagi eim a hafa ekki hyggjur af brnunum, hn myndi sj um au. Hn sagi eim a fylgja mr niur sptala.

a vissi g ekki fyrr en seinna egar mr var sagt fr v.

g hlt a hafa sofna eftir etta. egar g vaknai hlfvegis til vitundar, fann g a g var inni einhvers konar herbergi.

g geri mr ekki grein fyrir v hvort a vru linir margir daga san g datt glfi

g fann a flk var a koma inn anna slagi. g gat ekki hreyft mig, en g gat skynja a a var einhver inni herberginu. g sagi upp r urru: „I am blue moon.“ a var karlmannsrdd sem svarai: „J, vi tlum a laga a, me lyfjum.“ g brosti og sagi: „i viti ekki hva i eru a eiga vi.“ Mr fannst nefnilega heilinn mr vera svo pnultill og hjarta lka. g hafi a tilfinningunni a ef einhver myndi skella hurinni of harkalega, fengi g hjartafall.

g svaf gegnum nttina. Daginn eftir vaknai g vi a a einhver kona var a nudda mr fturna. a kom upp hugann mr a eina sem minnti mig etta. „Mamma“ kom fram varir mnar. g var enn essu annarlega standi og egar konan var farin, st g upp og byrjai a ganga. g var a ganga, vegna ess a annars gti g ekki haldi r minni. g var eirarlaus og gat engan veginn sest niur og slaka .

Konan kom aftur inn herbergi. Hn var a prjna peysu. g gekk kringum hana og mr fannst a hn vri vrur sem tti a passa upp mig svo enginn gti skaa mig. Hn sagi vi mig: „g ver ringlu af essu labbi nu.“ g svarai ekki. g hlt bara fram a ganga.

g horfi t um gluggann og g s alls konar flk alls konar ftum ganga framhj. Flki var kltt alls konar litaar yfirhafnir til a senda mr skilabo svo a g gti slaka og veri viss um a a vri a passa upp mig. a tlai a passa a enginn kmi inn hsi sem g var . g velti essu fyrir mr um stund. Svo sagi g vi konuna: „g arf a reykja.“ Konan svarai: „Af hverju a reykja? a er hollt.“ „J“ sagi g, „g ver a htta a reykja. g arf a teikna stainn.“

Konan fr fram og stti bla og blant. g settist niur og byrjai a teikna eitthva. g man ekki hva a var, en g man a g tlai mr a gefa henni skilabo um a g vissi hva gengi . g vissi a eir voru a fara me mig srstakan sta, ar sem aeins hinir tvldu mttu fara. Mr fannst g vera svo str og gfu. Mr fannst g vera srstk. Mr fannst g vera verndari frelsarans. Mr fannst a g vissi svari sem allir voru a leita a.

egar konan var farin, fr g a skoa kringum mig. g fylgdist me flkinu ti sem var a ganga framhj hsinu. g tk eftir flki sem var kltt svarta jakka. g vissi a etta voru lggslumenn a passa upp hsi. g fann a g gat veri rleg vegna ess a enginn gti komi inn til a skaa mig. g byrjai a einbeita mr a komandi verkefni.

g s a hurin dyrunum herberginu var lst og g opnai. g gekk inn ltinn gang og enda hans voru arar lokaar dyr. a var eitthva bak vi hurina, en g mtti ekki fara ar gegn strax. ganginum var baherbergi mti mnu herbergi. ar var anna herbergi og t r v kom maur anna slagi. egar hann s mig fr hann inn herbergi og g vissi a hann geri a vegna ess a hann vildi ekki trufla mig. Mr fannst hann vera vrur sem tti a fylgjast me mr.

g settist stl sem var hinum enda gangsins. g tk eftir v a a var planta blmakeri vi hliina stlnum mnum og annar stll hinum megin. g s rj konfektmola beinu, raa kringum plntuna. Mr fannst a g tti a leysa essa gtu, sem g taldi snast um a a velja rtta molann. Ef g myndi velja rtta molann, myndu eir vera vissir a g vri hin tvalda.

Molarnir voru pappr mismunandi litum. Einn var rauur, einn grnn og s riji gylltur. g var rugg um a g tti ekki a velja ann raua. a var augljst og ekki erfitt a leysa. Rauur ir hi illa ea djfulinn og lka httu. S grni vafist fyrir mr. Hann ddi vxt ea roska og a var einmitt a sem g vildi n fram lfinu.

fr g a hugsa um a nttina ur hafi g fengi tilfinninguna a g vri bin a n eim roska sem yrfti, g tti bara eftir a setja a samhengi. g hugsai um ennan gyllta mola og setti hann samhengi vi gyllta hlii. arft bara a opna, hafi mig dreymt. g hugsai djpt hvort g vri tilbin a opna. g tk tma essa kvrun ar sem g var hrdd um a allt fri fullt. g valdi a lokum ennan gyllta og fltti mr inn herbergi. g borai molann til a stafesta essa kvrun mna. N vissi g a g yrfti bara a ba. eir voru bnir a f a vita hver hugur minn var og n urftu eir taka mi af v.


Sasta frsla | Nsta frsla

Bta vi athugasemd

Nausynlegt er a skr sig inn til a setja inn athugasemd.

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband