Kafli 20 fsturmissir

20. kafli

Sorgin

Stuttu eftir etta var g frsk og fr a hafa hyggjur af v a barni yri fatla vegna ess a g var a taka lyf sem gtu skaa fstri byrjunarstigi roska ess. g fr v til lknisins mns til a spyrja hann um skasemi essara lyfja og hann sagi mr a eitt af essum lyfjum gti skaa en a vri ekki sanna.

g fr heim og sagi Asjad a og sagi honum a vi yrum a eya v, ar sem g vildi ekki leggja a barn a vera kannski verulega fatla. Hann var ekki sammla um a eya v og sagi a hann vri tilbinn a eignast a barn sem okkur yri gefi. g gat ekki losa mig vi ennan tta og sagi a g tlai a fara fstureyingu n hans samykkis. g taldi mig byrga a koma veg fyrir a skaa barni ef g gti.

g pantai mr tma hj flagsrgjafa kvennadeild Landsptalans. g sagi henni sgu mna og a fairinn vildi ekki a g fri fstureyingu. Hn sagi vi mig a ll vildum vi geta stjrna lfi okkar. Ef vi teldum a v vri gna, reyndum vi a koma veg fyrir a. Hn ni a sannfra mig um a fstureying vri a eina rtta stunni mean g vri a taka essi lyf. Hn sagi a g gti alltaf ori frsk aftur eftir a g vri htt lyfjunum.

a var r a g fkk tma fstureyingu. a var ekki auvelt essari stu en egar g var a sofna t fr svfingarlyfinu, sagi g vi Gu: Fyrirgefu mr, g er a reyna a gera a rtta. g vil bara a sem er barninu fyrir bestu. g vissi ekki hvort barni vri heilbrigt ea skadda en tk essa kvrun ar sem g treysti a hn vri rtt. egar g kom heim ennan dag, var sorg andliti mannsins mns. Hann var me hyggjur af v a vi vrum a brjta af okkur og Gu myndi refsa okkur. g sannfri hann um a vi vrum a reyna a vera rauns.

Vi kvum a tala aldrei um etta aftur en mr finnst etta skipta mli, ar sem etta snir hva vi mennirnir eigum a til a reyna a stjrna rlgum okkar.

egar nokkrir mnuir voru linir og g var htt lyfjunum, kvum vi a prfa aftur. a gekk eins og sgu og allt virtist vera rttri lei. g var kvin en samt hlakkai mig til.

egar g var gengin tta vikur me vott af blettablingum frum vi sund. g var ekki vn a fara sund, en ennan dag fannst mr a vera gtis hugmynd. Vi frum Sundhll Reykjavkur. ar er innilaug og a var kalt ennan aprlmorgun. egar vi vorum komin laugina, spuri g Asjad hvort hann vildi fara stkkbretti. Hann hristi hausinn glottandi og sagist ekki ora v. g manai hann a prfa, ar sem g vissi a a var einstk upplifun.

g vissi a 10 metra bretti var svolti htt og a urfti kjark til a stkkva af v ef maur hafi aldrei gert a ur. Asjad sagist ekki treysta sr til ess og a endai me v a g fr sjlf. g hlt a hann myndi kannski treysta sr ef g geri a. egar g var komin upp og leit niur, s g a etta var svolti hrra en g mundi. g hugsai t a skamma stund hvort a vri rlegt a g geri a af v a g var frsk. g tti eirri hugsun fr mr ar sem g vildi ekki fara niur n ess a stkkva.

g horfi vatni fyrir nean mig og reyndi a sj fyrir mr hvernig g tlai a lenda. g vildi stkkva beint me fturna undan. g lokai augunum og dr djpt andann, ar sem g hafi gert etta ur og vissi a maur sekkur nokkra metra vi svona h og arf a kafa rlti. egar g lenti vatninu fannst mr a eitthva hefi gerst. a var eins og eitthva hefi fari af sta. g fann a maginn mr var fyrir rsting.

g horfi flttalega manninn minn og hann s a andlitinu mr. Hann spuri mig hva vri a. g sagi vi hann: „a gerist eitthva, g arf a fara upp r.“ egar g kom upp r s g a mr blddi. g hljp niur kvennaklefann og tlai a flta mr sturtu og ft. a voru litlar stelpur sem horfu mig ttaslegnar. etta minnti mig upplifun sem g hafi ori fyrir sem barn. g hafi einmitt veri essari sundlaug og s konu koma hlaupandi arna niur trppurnar me bli rennandi niur lrin, alveg eins og g var a lenda .

Vi frum uppr lauginni og g bei nokkra stund ti bl eftir eim ar sem g hafi skili Asjad eftir me brnin. g sat gul og sorgmdd. g var a hugsa um a, hvort etta vri refsing vegna ess a g hefi eytt fstrinu. Maurinn minn reyndi a hugga mig me v a kaupa s fyrir okkur. Hann taldi a s gti lkna flest andleg sr.

egar vi komum heim, fr g rmi og vonai a g myndi geta stva blinguna me v a taka v rlega. g hafi misst fstur risvar sinnum ur og vissi a a var hgt a hgja blingunni me v a slaka .

egar nokkrir dagar voru linir og g var farin a stta mig vi a fstri hefi di, fann g a einkennin sem fylgja v a vera frsk hurfu ekki. Blingin hafi breyst og var a mestu htt. g sagi vi manninn minn fr essari tilfinningu. Hann hlt a g vri ekki bin a stta mig vi a a hefi fari ennan dag. g pantai tma kvennadeild Landsptalans til a lta skoa mig. leiinni niur sptala ba g til Gus um a gefa mr anna tkifri og lofai leiinni a g myndi alls ekki eya v ef a vri einhver mguleiki a a myndi lifa.

egar hjkrunarkonan var bin a sna mig sagi hn mr a hn si tman belg. g var sorgmdd og vissi a vri etta bi. g stti mig vi a og hugsai me mr a vi gtum alltaf reynt aftur. egar g var essum hugsunum, sagi hn vi mig a hn si annan belg. Hn skoai hann og sagi loksins me bros vr: „a er hjartslttur honum.“ g vissi ekki hvort g vri a heyra rtt og spuri hana: „Var g me tvbura?“ Hn kinkai kolli til mn og sagi a g skyldi fara heim og hvla mig til a lta blinguna stvast alveg, svo hn myndi ekki ta essu fstri t.

g var skjunum egar g kom heim. Maurinn minn tk mti mr og tlai a hugga mig, v hann taldi a g hefi fengi stafestingu fr lkninum um a fstri vri fari. g sagi honum frttirnar og hann var mjg undrandi en ktur leiinni. Hann tk utan um mig og sagi vi mig: „Andrea, vi eigum a f anna tkifri.“ Lfi er trlega hverfult fr einni mntu til annarrar. Vi frum a undirba okkur fyrir etta nja lf og g kom v algjrlega t r huganum a g vri a gera vitleysu. Gu hafi svara v fyrir mig, me essari leikflttu.

Um hausti fr g tlvu- og skrifstofunm (NTV). Nja tlvu- og viskiptasklanum g tlai a vinna vi bkhald eftir fingarorlofi. a var allt a smella saman.

Asjad fr t byrjun vetrar til a vera hj systur sinni, ar sem hn var a fara a gifta sig. Hann hafi fari a grta egar hann vissi a au tluu a gifta sig, hvort sem hann yri ar ea ekki. g gat ekki horft upp hann svona brotinn og sagi honum bara a fara.

g bjst vi v a ar sem mir hans var heilsultil gti veri gott fyrir hann a vera ar lengur en mnu. g jafnvel hvatti hann til ess a vera eins lengi og rf vri . g talai meira a segja um a a hann gti fundi sr vinnu Pakistan, ar sem hann hafi tt erfitt me a finna hana slandi.

g var lka farin a gera mr grein fyrir v a skyldur hans gagnvart mur sinni voru meiri en hann hafi gefi skyn byrjun. egar vi vorum a kynnast, spuri g hann meira a segja hvort hann yrfti ekki a sinna fjlskyldu sinni. g hafi fengi a vita a fr foreldrum mnum a mslimar yrftu a sj fyrir fjlskyldunni.

ar sem Asjad var elstur hefi a tt a vera hans verkahring a sj fyrir eim. Hann hafi sagt mr a brur snir tkju a a sr. a breyttist heldur betur egar vi vorum bin a gifta okkur. fru au a bija um peninga. g vissi a hann skuldai lni, en egar vi sendum peninga var eins og a fri ekki allur peningurinn lni. Mig var mig fari a gruna a au vru a nota hluta af v til a sj fyrir fjlskyldunni.

ar sem g var ryrki og hann btum fr flagsjnustunni, fannst mr ekki sanngjarnt a vi yrftum a sj fyrir eim. g tk kvrun a skilja vi hann, ar sem g vissi ekki hva hann yri lengi. egar g sagi honum etta var hann sr og reiur. g sagi honum a a vri allt lagi a hann fri, en g yrfti a geta hugsa um brnin mean og ekki gti g veri tekjulaus. Ef vi myndum skilja gti g fengi barnabtur mean. g fr svo bankann til a taka barnabturnar t svo hann gti borga fari. Hann urfti lka a hafa me sr pening um fyrirsjanlegan tma til a hjlpa mmmu sinni. Hann fr v me au laun sem hann fkk svartri vinnu og sagi g honum a taka a me sr til a lifa v. g vissi a eir peningar vru meira en a sem au hefu Pakistan.

g var v alein me brnin tv og komin langt lei. g hafi hyggjur af v a hann skyldi urfa a fara en g gat ekki horft upp a egar hann grt. Hann hlakkai miki til a koma aftur heim og takast vi furhlutverki.Vi vorum svo sambandi Internetinu mean hann var ti.

g hafi ng a gera sklanum og hafi einnig ng a gera vi a sinna krkkunum. egar g var bin me sasta prfi fr g a hafa hyggjur af v a barni myndi fast aeins fyrir tmann. g sagi Asjad etta, en hann taldi mig kjark og taldi lklegt a a myndi fast tilsettum tma sem var 2. janar og vri hann kominn til baka.


Kafli 19 sjlfsvgstilraun

19.kafli

g fr a taka eftir undarlegum hlutum hj manninum mnum. a var til dmis eitt skipti egar vi vorum a skja krakkana leiksklann og vi vorum a ganga heim. Asjad tlai a taka hendina Skorra, en ar sem hann var svo mikill mmmustrkur togai hann hendina a sr. Vi etta var Asjad svo sr. egar Sunna sagi vi hann: „ g skal leia ig“, togai hann hendina a sr alveg eins og Skorri hafi gert og mr fannst a hann hegai sr alveg eins og fimm ra gamalt barn.

Hann var lka undarlegur ann htt a egar g var eitthva pirru t hann, kraup hann vi ftur mnar eins og hundur til a kyssa r. Mr fannst etta mjg gilegt og fannst a hann yrfti a htta essu. g sagi honum a maur missti bara viringuna me svona hegun.

Einu sinni voru svo krakkarnir a rfast blnum egar vi vorum a fara t a bora. Asjad reyndi a ra au en au hlddu honum ekki. egar g stvai svo blinn umferarljsum, fr hann t r blnum eins og hann vri pirraur. Mr fannst etta arfa vikvmni en ttai mig svo v a hann vri a reyna a f krakkana til a hla. Hann reiknai sjlfsagt me a g myndi segja vi krakkana: „Sji i krakkar, hva i eru bin a gera. N vill Asjad ekki keyra me okkur lengur a v a i eru svo ekk.“

Mr fannst etta vera andlegt ofbeldi og g vildi ekki ala krakkana mna annig upp. g keyri v sb og sagi ekkert vi au. au ttuu sig ekki fyrr en vi vorum a bora sinn. Gurn spuri sakleysislega: „Hvar er Asjad?“ g sagi eins og ekkert hefi skorist: „Hann fr gngutr.“

Asjad notai oft svona aferir til a n snu fram. Ef g var eitthva a rfast vi hann, tk hann kannski upp v a brjta geisladiskana sna. ar sem g vissi hva ofbeldi var, tlai g ekki a lta a vigangast. En ar sem hann geri mr og brnunum aldrei neitt, s g ekki stu til a gera neitt essu. g hunsai essa hegun bara og bjst vi v a hann myndi htta essu a lokum.

Asjad var samt sr egar hann s a etta hreyfi ekki vi mr. Hann bankai brjsti mr einn daginn og spuri mig: „Hvar er hjarta r?“ Hann ttai sig kannski ekki v a hjarta mitt var kalt eftir allt ofbeldi me Dav og g var reytt svoleiis hegun. Einnig var g jafnvgislyfjum sem ollu v a g var tilfinningardaufari en undir venjulegum kringumstum.

Asjad var samt yndislega gur vi krakkana og mig. g elskai hann vissan htt, a g vri ekki me smu tilfinningar til hans og g hafi veri me til Davs. g var einnig enn me tilfinningar til Jeffs og gat ekki htt a hugsa um hann, g vissi a g yrfti a gleyma honum. g vissi a Asjad gti ori gur fjlskyldufair og g vissi a a var htt a ala krakkana upp me honum. Hann vaknai oft me eim morgnana til a gefa eim morgunmat. g var stundum ung ftur, ar sem gelyfin geru mig reytta. g efaist ekki um st hans til mn.

g komst brf sem systir hans hafi sent honum. g fann a tlvupstunum hans. v brfi skrifai hn ensku. ar var hn a spyrja hann um a hvort hann vri a gera rtt. Hn sagi brfinu a egar au hefu veri yngri, hefi hann lst v fyrir sr hvernig konu hann vildi giftast framtinni. Hn sagi brfinu a henni fyndist essi kona sem hann vri a fara a giftast, flli ekki undir r vntingar sem hann hefi haft og nefndi a a g vri miklu eldri og tti brn r fyrra hjnabandi.

g fr svakalegt kvakast vi a lesa etta brf og fr inn stofu til a tala vi hann. egar g kom ar sem hann sat vi tlvuna og vann a verkefnum, sagi g allt einu: „g veit a au vilja okkur ekki.“ Hann var undrandi og spuri hva g meinti me v. g sagi a g hefi s etta brf. Hann reyndi a sannfra mig um a g vri a misskilja etta allt.

g hafi fundi a veikindi mn gtu banka upp kvakstum sem hfu fylgt mr fr v a g veiktist. g hafi geta haldi eim niri ef g tk lyfin mn og hugsai jkvtt. egar reitnin var mjg mikil eins og arna dugu lyfin ekki.

etta skipti fylltist g ranghugmyndum og sagi a Asjad vildi mig ekki og au vildu mig ekki. g sagi vi hann a g vri ekki heilbrig og hann vri betur n mn kominn. egar hann heyri etta kom hann til mn ar sem g var sest glfi stofunni. Hann tlai a taka utan um mig til a sna mr a g hefi ekki rtt fyrir mr. g st upp geshrringu og hljp inn herbergi. egar g leit vi og s a hann elti mig, fannst mr augnablik a andliti honum breyttist. Mr fannst g sj Jeff andlitinu honum. g skrai af hrslu og kulai mig saman inni herbergi.

g settist glfi ar og hlt fyrir augun. egar Asjad tlai a taka utan um mig, vildi g a ekki vegna ess a mr fannst etta vera Jeff. g setti t hgri hndina og sagi honum a fara t r herberginu og lta mig frii. Hann var skelkaur og ori ekki ru en a hla, ar sem hann vissi um sjkdm minn og vissi ekki hvernig hann tti a takast vi a egar g fkk essi kvakst. Hann sagi a hann tlai a fara fram og leyfa mr a jafna mig.

egar g fr a rast fr g upp rm og lagist ar. g tlai a hvla mig. g fann fyrir sorg og g var a reyna a tta mig v hvaan essi sorg kmi. s g allt einu huga mr flugvl vera a hrapa. etta var bara hugarburur og g var orin vn v a hugur minn platai mig svona anna slagi. g horfi samt etta og allt einu fannst mr str steinn vi bjarg detta rmi vi hliina mr. Mr br og g stkk upp r rminu og hljp fram.

Asjad kom hlaupandi til mn og spuri mig hva vri a. g sagi honum hva g hefi upplifa. g sagi honum lka a g ttai mig v a etta vri ekki raunverulegt. Hann hafi miklar hyggjur af mr egar hann s mig svona. g sagi vi hann a hann gti ekki laga etta. g vri bara svona. ar sem brnin voru hj fur snum essa helgi gtum vi fengist vi etta frii.

g sagi Asjad a g vildi fara t bltr en hann vildi ekki leyfa mr a, ar sem hann hlt a g tlai a skaa mig ea vri alla vega ekki fr um a keyra essu standi. g var pirru ar sem g taldi a essu standi yrfti g a komast eitthvert ein til a hugleia. Mig langai bara a keyra um Reykjavk og jafnvel aeins t fyrir.

Asjad st dyrunum og sagi: „Andrea, ekki fara, reyndu bara a ra ig hrna heima.“ essi hindrun og essir fjtrar fengu mig til a reiast og finna fyrir innilokunarkennd. g hugsai : Ef hleypir mr ekki t, get g fari annars staar t. g fr inn herbergi en egar g vissi a hann vri sestur fyrir framan tlvuna, fr g inn eldhs og ni lyfin mn.

g tlai a fara t bakdyramegin. g tlai a losa alla vi ess geveiku konu. Brnin mn gtu bi hj pabba snum. Foreldrar mnir gtu htt a hafa hyggjur, fjlskyldan hans gti fengi hann til baka, eins og au hfu svo mrgum sinnum bei um mean au hfu grti lnunni. g var vandamli, g var s sem eyilagi allt, g var fyrir. g rttltti a sem svo a a vri brnunum mnum fyrir bestu a losna vi svona bilaa mmmu. g tk inn meirihlutann af lyfjunum ea eins miki og g taldi ng til a lta mig deyja. g ttai mig ekki v a fair minn tti afmli daginn eftir. g fann bara til syfju og g fann a g var a lognast t af. g sagi huganum: Gu, g er a koma, au urfa ekki mr a halda.

g vaknai eftir einhverja klukkutma og var mjg vonsvikin a etta hefi ekki tekist. g fann fyrir mttleysi ftum og hfui hringsnerist. Svo urfti g a fara klsetti til a la. egar g tlai a standa upp, hlt g engu jafnvgi og a var engin lei fyrir mig a komast fram. essi lyf sem g hafi teki voru flogaveikilyf.

g hugsai me mr: N er g v standi a g er vknu en get ekki gengi og n arf g kannski a fara a lta dla upp r mr. g datt glfi egar g tlai fram r. Maurinn minn kom hlaupandi og horfi mig. Hann s a a var ekki allt me felldu. Hann var skelfingu lostinn egar hann s mig essu standi. Hann hrpai: „Andrea, hva er a, hva gerist?“

g sagi honum a ekki strax, g skammaist mn svo miki. Hann var svo hrddur, ar sem g hafi sagt honum fr v hva hefi gerst sast egar g fr sptalann. Hann hringdi mmmu og pabba og au sgu honum a hringja sjkrabl. g sagi honum a g vildi ekki f sjkrabl a heimilinu. g vildi ekki a ngrannar myndu komast a v a g vri svona bilu.

au kvu a foreldrar mnir myndu skja mig heim til okkar og fara me mig heim til sn og f sjkrablinn anga. egar sjkrabllinn var kominn og pabbi st fyrir framan mig til a kveja mig, sagi g: „Fyrirgefu pabbi, g var ekki a reyna a sra ig afmlisdaginn, ekki htta vi a halda upp afmli, g arf bara a fara a n mr.“ Hann brosti til mn me sorg augunum og sagi: „a er allt lagi Andrea mn, lttu bara hjlpa r.“

a tk tvo daga a afeitra lkamann og g var hjartadeild ann tma. Hjarta hafi vst fari fullt og sjldrin veri anin til hins trasta. g tti mest erfileikum me a n a halda jafnvgi. Flogaveikilyfin setja hfui hvolf. Mr lei eins og hfui vri l sem vildi sna mr vi annig a fturnir stu upp loft. g skammaist mn svo miki fyrir a vera a leggja ennan srsauka fjlskyldu mna. Mr fannst g vera fst essum lkama og geta ekki teki lfinu me styrk og geta ekki losa au vi ann dm sem fylgir v a vera gesjkur.

Hvernig g a lifa n ess a sra flk ef sjkdmurinn dregur mig inn ferli ranghugmynda, srsauka og sorgar sem g get ekki hndla ea stjrna? egar g get ekki sannfrt sjlfa mig um a etta s allt hugarburur, en tilfinningarnar segja a a mr li svona. Fyrir hva get g lifa? a er skyldan, sem fellst v a leggja fr sr tilfinningarnar til a geta s um sem eru undir byrg manns. Brnin eru a eina sem maur verur a hugsa um. Brnin urfa manni a halda. stvinir eru eir sem g ver a lifa fyrir. g ver a vera sterk fyrir . g ver a takast vi essi veikindi fyrir .

egar g kom heim sagi Asjad vi mig: „Andrea, a er eins og okkur hafi veri gefi anna tkifri.“ g samykkti a og g sagi a g tlai a gera allt sem g gti til a stjrna standinu.


Bloggfrslur 3. desember 2019

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband