Kafli 3. Lfi tekur ara stefnu

3. kafli

Lfi tekur ara stefnu

lok gst etta ri stefndi g til Reykjavkur, ar sem g tlai a halda fram me sklann. g fkk vinnu verslun sem verslunarstjri og Inga vinkona fkk vinnu sama sta vi afgreislu. Mr gekk ekki vel me bkhaldi, ar sem g hafi aldrei unni vi slkt ur og var oft skmmu fyrir a kassinn stemmdi ekki vi strimilinn. g var v fegin egar Dav tilkynnti mr a a vi hefum fengi tilbo um a fjrfesta bakari. ar gti g teki mnar eigin kvaranir og passa upp pappra fyrir okkar eigin hagsmuni.

a var vinur Davs r bakstrinum sem hafi samband vi hann og bau honum a gerast eigandi a snu eigin bakar. essi maur tlai a leigja honum hsni lftaneshverfi undir essa starfsemi og fyrsta ri yri leigulaust. Ef hann tki essu boi ddi a a g yrfti a htta vinnunni sem g var .

Vi keyptum notu tki af seljanda bakarsins sem voru sett lttar greislur til tveggja ra. Dav var sama um peninga, en honum fannst gott a lta sr la vel og hafi marga drauma. Hann s essu tkifri til a last fjrhagslegt sjlfsti eigin atvinnugrein. Hann sagist ekkert skynbrag hafa peningaml og vildi a au yru mnum hndum. Vi leigum herbergi ti b til a byrja me, mean vi vorum a ba eftir varanlegra hsni. etta var geslegur staur, ar sem vi urftum a deila baherbergi me ru flki og flestir sem leigu arna voru gesjkir ea dpistar. Dav dreymdi um fullt af brnum, hs, seglsktu og vildi helst sigla um heimsins hf og ba sktunni. Hann vildi lka eiga sitt eigi fyrirtki, ar sem hann vildi ekki vinna undir stjrn annarra. a var afar erfitt a sj etta allt fara saman, n ess a eiga fullt af peningum, bandi sta eins og essum.

tlanirnar um bakari litu allar rosalega vel t og allt hljmai a minnsta kosti framkvmanlegt egar hann lsti v. a eina sem setti okkur ftinn fyrir dyrnar var a nafni hans var svrtum lista alls staar. Hann var hvergi metinn lnshfur. g elskai hann og ess vegna gat g ekki horft upp draumana hans deyja. g skrifai v upp fyrirtki me nafninu mnu. Hann sagi a ef maur skri fyrirtki sem hlutaflag vri ekki hgt a ganga einstaklinga ef eitthva kmi upp og v vri etta fullkomlega ruggt. Vi fengum fyrirtki samykkt og frndi hans byrgist reksturinn, me meistararttindunum snum. g var skr fyrir 51% fyrirtkinu, en hin 49% skiptust jafnt milli brur hans, systur og frnda, sem og brur mns. a ddi a g var me strstan hlut og ar af leiandi gat g teki allar kvaranir ea llu heldur Dav. Vi vorum svo blnk a brir hans urfti a lna okkur 5.000 krnur fyrir skiptimynt kassann fyrsta daginn. Bakari var svo opna me pompi og prakt, vi fengum heillaskir og margir gfu okkur blm tilefni dagsins.

etta var erfitt verkefni. Vi urftum a byrja a vinna klukkan fjgur nturna og unnum anga til sj kvldin alla daga vikunnar. Vi tluum a vera ein a vinna fyrsta ri til a hafa sem minnstan launakostna. egar vi vorum bin a vinna svona sex mnui, sum vi okkur ekki frt a gera a fram vegna lags. Vi rum systur Davs til a vinna mti okkur. etta stytti vinnudaginn tluvert, en vi gtum bi fari heim um tvleiti. Vi fengum b fyrir ofan bakari, annig a a var stutt vinnuna og vi losnuum r essum geslegu hblum sem vi hfum veri ur.

Eitt sem vi gerum miki af essum tma var a lta okkur la vel um helgar, sem einhvers konar verlaun, ar sem vi unnum a miki. etta voru veglegar helgarferir dra matslustai, ar sem vi drukkum vn og boruum drindismat. Vi vorum stfangin og bjartsn a n vrum vi gri lei lfinu. Hann talai um a eignast brn og g samykkti a, ar sem vi elskuum hvort anna. a er gjarnan annig me stfangi flk a a vill eignast afsprengi til a fullkomna st sna. Vi vissum a vi myndum eignast fallegustu brn heimi! essar bollaleggingar voru daglegt brau egar vi unnum og egar vi vorum a skemmta okkur.

g var frsk fljtlega en a vildi svo illa til a g missti fstri ttundu viku. a var srt a upplifa a, en g talai vi lkni sem sannfri mig um a etta vri ekki algengt og sennilega hefi eitthva veri a barninu. Hann rlagi okkur a prfa aftur eftir nokkra mnui. egar vi gerum a og g var frsk n, skei a sama og enn og aftur anna og lka rija skipti. Dav var arna orinn rmlega rtugur og var hann smm saman vonltill um a a hann myndi nokkurn tmann eignast brn. g fr skoun hj kvensjkdmalkni og hann sagist ekki finna neitt sem skri endurtekin fsturlt. g yrfti bara a minnka lagi kringum mig og reyna svo aftur egar g vri betur stakk bin til a takast vi megngu.

g hef alltaf nota listskpun miki til ess a takast vi erfileika og srstaklega myndlist. g mlai v miki essum tma, enda lagi miki kring um bakari og sorgin t af fsturltunum btti enn meira ofan a. Dav sndi listskpuninni hj mr alltaf huga og ba mig um a mla fyrir sig mlverk af st minni til hans. g geri a a sjlfsgu.

Myndin var af konu sem sat svii, reif t r sr hjarta og rtti a fram handa eim sem vildi iggja. Hn var nakin en hafi silkislu fyrir sklu, bla litinn. a var tjald myndinni eins og leikhsi sem ddi a hn gat dregi fyrir. Bli af hjarta hennar lak niur handlegginn ar sem hn hlt hjartanu uppi, en bli tknai srsaukann sem fylgir v a gefa st sna takmarkalaust. Dav tti myndin ljt. Mr srnai a mjg, enda tti essi mynd a tkna a st mn til hans vri takmarkalaus, a g elskai hann a miki a g gfi honum hjarta r mr.

essum tma vorum vi lka a skemmta okkur miki. g sagi vi Dav a vi yrftum a fara a minnka essar skemmtanaferir, ar sem g mtti ekki vera a drekka vn egar g vri a reyna a vera ltt. Hann var alls ekki v hva hann varai og sagi a g yrfti ekkert a koma me og a hann yrfti ekki a htta a drekka, ar sem hann vri ekki a ganga me barni. Mr fannst a nokku tillitslaust af honum a geta ekki stai vi hliina mr essu og lei eins og g vri ein a reyna a eignast etta barn.

Ofan allt anna, fr lka a halla undan fti vi a borga skuldir essum tma. g taldi a a vri t af skemmtanalfinu, ar sem g var bin a reikna ann kostna sem fr a og fann t a vi ttum auveldlega a geta borga af skuldum, ef vi vrum ekki a eya peningunum veitingastai og drykkjuskap. g htti v a fara me t lfi, ar sem g vildi ekki vera s sem sti a v a eya peningum. egar okkur fr a ganga illa a borga hsaleigu sagi g stopp, en Dav tk ekki ml a htta a fara t lfi. g skipti v um vinnu og yfirgaf bakari og fr a vinna Miklagari vi Sundahfn og tlai a nota peninga hsaleiguna. Motti hans Davs var alltaf a vi ttum skili a lyfta okkur upp um helgar og vi vorum v ndverum meii um forgangsrunina.

Vi frum a rfast miki essum tma. Yfirleitt byrjuu rifrildin t af afbrissemi Dav, kjlfar drykkju, tillitsleysis gar mns og daurs vi arar konur ea peningaml, hvort sem a var a borga af lnunum vlunum ea lfeyrisjslns sem Dav hafi fengi mmmu sna til a taka egar hann var me bakari Reykjanesi. Vi gtum svo sst strufullan htt egar reiin var runnin af okkur bum.

ramtin 1989 vorum vi a skemmta okkur me vinum hans Davs, Kolbeins og Jlnnu. au ttu tv fsturbrn og eina stelpu saman. egar parti st sem hst og a var fari a nlgast mintti, langai mig a fara a hitta vinkonur mnar. Dav fannst a ekki sniugt og sagi a a kmi ekki til greina a g fri. g var hissa ar sem g vissi ekki betur en a honum lkai vel vi r. egar g tti a fara, sagi hann vi mig a g vri vanakklt ef g fri, svo g sagi vi hann a hann gti komi seinna a hitta okkur.

egar g var komin skna st Dav dyrunum og byrjai a gra mr, sagi mr a sl hann. etta kom flatt upp mig og g sagi vi hann a a kmi ekki til greina a g fri a sl hann. „Ef g er svona miki ffl, slu mig “ endurtk hann, svolti tnari, „slu mig!“ Hann endurtk etta aftur og aftur og a endai me v a g sl hann. g vissi ekki fyrr en g flaug t um dyrnar og hann tuskai mig til singi, anga til ftin mn rifnuu utan af mr. g reif mig lausa og hljp t myrkri.

essir vinir hans ttu heima Kpavogi og g labbai alla lei fr eim og upp Breiholt. Mamma og pabbi tku mti mr og a var augljst a eim var brugi a sj tganginn mr. Pabbi sagi ekki miki, en mamma var vinlega undirgefin og mevirk og sagi vi mig a fara a tala vi Dav daginn eftir og segja honum a ef hann gti sleppt v a gera svona, gti g fyrirgefi honum.

g var ekki nema 23 ra gmul og vissi ekki hva mevirkni var eim tma ea a etta vru sennilega ekki skynsamlegustu vibrgin vi svona ofbeldi. g fr v til hans um morguninn og fann hann sofandi me andliti upp a veggnum. g s a hann rumskai egar g kom inn, svo g sagi; „Dav, ef getur sleppt v a gera svona, get g fyrirgefi r.“ Hann sneri sr vi og famai mig og vi kysstumst stt og hann lofai v a gera etta aldrei aftur.

essi uppkoma var ekkert anna en undanfari ess sem koma skyldi en a vissi g ekki . g vonai a etta vri aeins tilviljun vegna lagsins sem a olli honum a sj um bakari einn og sorginni yfir a ekkert gekk a vera ltt. a fr fljtlega a bera vandamlum vi a greia skuldirnar og virisaukaskattinn vegna bakarsins.

Vi fengum bkara me okkur li og hann setti okkur stfar reglur um bkhaldi rekstrinum. vert rleggingar bkarans, tk Dav peninga r kassanum til a fara djammi. g var me prkru heftinu og neitai a lta hann f vsanir. Bkarinn var binn a segja okkur a etta vri algjrlega banna ef fyrirtki tti a njta velgengni. Dav gat ekki sleppt v a fara pbbinn og fr v snar eigin leiir essum mlum. ar sem g var ung og reynd s g ekki hvert etta stefndi og ar sem g var farin a vinna annars staar, tk g ekki jafn vel eftir bkhaldinu og ur. g var gjrsamlega bin a missa olinmina v a geta lti reksturinn ganga upp, ar sem allar rleggingar bkarans fru inn um anna eyra Dav og t um hitt. Hann var tekinn vi bkhaldinu sjlfur og a var ekki betra en svo a hann var me allar kvittanir poka og geri svo upp mnaarlega.

Hann var httur a vilja hafa mig me egar hann fr t a skemmta sr. Hann sagi jafnvel a g vri leiinleg me vni og a vinir hans vildu ekki a vi vrum saman, ar sem vi enduum v a rfast hvert skipti.

g var einstaklega ltil mr og kenndi mr um etta allt saman, en ar sem g var me sfelldar hyggjur af v a fyrirtki ni ekki a standast etta hiruleysi, vissi g ekki hvernig g tti a sna mr essu. g reyndi samt a ra mig yfir essu og lt hann um bkhaldi til a samband okkar fri ekki t um fur.

g elskai Dav og hann elskai mig, a var ekki vandamli. Vi vorum ekki sammla um hvernig tti a sinna peningamlum, en ef g lokai augunum fyrir v, leit etta betur t. g htti v a skipta mr af fyrirtkjarekstrinum, en g var samt mjg afbrism egar hann var a fara pbbarlt me Kolbeini og treysti honum einhverra hluta vegna ekki fyrir v a vera mr trr. g vonai a alltaf, en stundum elti g hann pbbinn, bara til a vera viss. g var sr t hann, en sama tma full af skmm fyrir a vera svona leiinleg. Af hverju gat g ekki slaka eins og au? Af hverju var g alltaf me etta samviskubit? stin Dav var svo mikil a srsaukinn var enn meiri a vi gtum ekki tt fallegt og frisamlegt heimili.

essum tma htti g sklanum vegna ess a egar g fr hann kvldin fr Dav a drekka mivikudgum og afskun hans var a honum leiddist a vera einn heima egar g vri sklanum. Metnaur minn til a klra sklann var minni en metnaur minn til a hann vri hamingjusamur. Einnig htti g a umgangast vinkonur mnar, eins og a fara saumklbb, ar sem g hafi stanslausar hyggjur a myndi hann fara a drekka. a var eins og g vri a reyna a stjrna drykkjunni me v a vera ngu miki kringum hann. Auvita var g hrdd vi ofbeldi en g var srstaklega htt a ola essa drykkju honum. Samt ttai g mig ekki hva etta var ori sjklegt.

Einn daginn sem g fkk tborga keypti g leurjakka handa Dav og ar sem hann var ekki heima fr g a leita a honum af v a mig hlakkai svo til a sj hva hann yri glaur. g fann hann pbb rmlanum vi hliina Htel slandi. Hann var ar me Kolbeini vini snum og egar g birtist og afhenti honum jakkann, ljmai hann af glei yfir v hva hann tti ga krustu. Hann fr jakkann og var rosalega mikill tffari honum og hrpai yfir pbbinn: „Sji hva g islega krustu!“ Mr fannst hann elska mig svo miki vi etta a allir erfileikar hurfu eins og dgg fyrir slu, a minnsta kosti etta kvld.

g s reikningana hrannast upp. g s peningana fara veitingastai og vn allar helgar og reikningarnir komu inn einn af rum. Lgfringar voru hringjandi og bankandi hurina oftar og oftar og endanum sagi Dav mr a segja eim a hann vri ekki heima. Fyrirtki var mnu nafni og eir vildu a g tki byrgina. Mamma hans var byrg fyrir mrgu fyrirtkinu og hn hringdi mig til a bija mig um a tala vi hann, vegna ess a egar hn reyndi a, var hann reiur og sagi henni a halda kjafti. Hn var v hrdd vi hann.

datt Dav og Kolbeini hug a stofna veislujnustu. Hn var hugsu ann htt a kirkjur me jarafarir og einstaklingar me fermingarveislur, gtu panta sr smurbrau og kkur veisluna. eir vinirnir ltu prenta bkling sem var rosalega vandaur og fengu ljsmyndastofu til taka a sr a taka myndir af kkum og snittum sem eir framleiddu. g st hliarlnunni, ar sem samband okkar st vltum ftum og etta var draumaverkefni eirra vina. eir keyptu svo bl sem var sprautaur skrum litum til a tkna fjlbreytni.

Helgina sem eir settu essa jnustu af sta, uru pantanir svo rosalega margar, ar sem a voru ekki til arar svona veislujnustur. etta var eiginlega brautryjandastarf. a hrguust inn pantanir og bllinn hafi ekki undan a keyra t svo a urfti a f leigubla til a bjarga mlunum. a var verulega kostnaarsamt en samt sem ur tkst eim a selja fyrir sexhundru sund krnur yfir eina helgi. var mnaarinnkoman bakari um rjhundru sund krnur a vetri til en sjhundru sund krnur sumrin egar feramenn sttu stainn.

etta voru auvita rosalegar frttir essa fyrstu helgi og eir tldu sig vel stadda og hafa dotti lukkupottinn. Auvita var haldi upp etta egar eir lokuu og eir hrundu a. Mr fr a finnast, a a vri mguleiki a borga skuldirnar sem voru um tvr milljnir krna. egar la tk , s g samt a flottrfilshtturinn vinunum var meiri eftir v sem meiri peningar komu kassann. g hlt samt fram a vinna Miklagari, ar sem launin ar voru einu peningarnir sem g gat stjrna og g vildi ekki a vi myndum missa heimili. g fann til byrgar a f manninn minn til a tta sig v a etta vri fari a ganga t fgar. sagi hann mr bara a egja og lta sig frii. sama tma var g a reyna a knast honum og gleja hann. g var a leita a lausn. Hvernig gti g bi til pening til a borga essa reikninga?

a var sjaldan a g var a reyna a f Dav til a borga reikningana ea mmmu sinni og tti hann a til a koma heim eftir fyller og annahvort henda llu t r eldhsskpunum ea brjta rmi sem g svaf . eitt skipti henti hann mr meira a segja t gang nrbuxunum einum fata. g tk oft mti, en egar g geri a endai g gjarnan me glarauga. g rttltti a fyrir mr annig a hann geri etta bara egar hann vri glasi. ess milli var hann yndislegur.

Pabbi minn var farinn a tta sig standinu og vildi tala vi hann. a var srstaklega egar g kom til eirra eftir eitt svona skipti og ba um a f a gista. g vildi ekki a pabbi talai vi hann, ar sem g vissi a Dav oldi ekki pabba og g ttaist a ofbeldi yri verra ef pabbi blandaist mli. Pabbi hafi teki ln fyrir okkur til a borga virisaukaskattinn og egar a fll gjalddaga, kom pabbi mjg pirraur og skellti trekuninni bori fyrir framan Dav og sagi a svona vildi hann ekki sj aftur. Dav var mjg ergilegur t af essu og sagi vi mig a pabbi minn vri klikkaur. Mr fundust etta elileg vibrg hj fur mnum. g vildi borga skuldirnar mnar en ori ekki a standa me pabba, ar sem g vissi a myndi Dav saka mig fyrir a vera mti sr.

Eftir a vi vorum bin a vera sundur og saman vegna samlyndis, var mr sagt af frnku hans a hann vri binn a halda framhj mr. Hn sagi mr a eina helgina egar Dav hafi hent mig vodkapela og fari n mn me vinum snum sumarbstainn, vegna ess a g vri svo leiinleg. g hafi hent pelanum hann til baka og sagt honum a drekka hann sjlfur. g vissi a etta var eina af aferum hans til a rttlta enn eitt fylleri a g vri drekka heima. egar frnka hans var vitni a essari hegun hans, gat hn ekki aga yfir essu me framhjhaldi egar hann var farinn. Hn ba mig innilega a segja honum ekki fr a hn hefi sagt mr etta. g gaf henni lofor um a sem g vissi a g gti kannski ekki stai vi en a voru ekkert hundra httunni. Hann myndi aldrei gera henni neitt.

Vitneskjan um framhjhaldi var svo sr og g var svo rei a g fann ann srsauka inn a beini. Mr var glatt og g gat ekki bora. g var lka farin a horast mjg miki essum tma en tk ekki eftir v sjlf. Flk var fari a spyrja mig af hverju g vri svona grnn. Sumir hldu a g vri me anorexu ea jafnvel krabbamein.

egar hann var farinn bstainn, tk g myndina sem g mlai fyrir hann, skar hana ttlur, skar hjarta marga bta, braut rammann og henti henni t horn.

Frnkan reyndi allan fstudaginn a f mig me sr t a skemmta okkur, svo g gti leitt hugann fr essu. a var ekki fyrr en laugardag a g sl til. a var um a leyti sem Dav birtist vnt heima, kominn r bstanum. egar hann s a g var a fara t a djamma, sagi hann a g gti gleymt v a koma heim a kvld ef g fri. ar sem g vissi allt um framhjhaldi sagi g vi hann a mr vri alveg sama.

Vi frnkan skemmtum okkur konunglega og me beisku brosi reyndi g a gleyma v sem g hafi komist a. a er ekki svo auvelt egar maur er kominn glas. Vi enduum parti essa ntt og g var eldhssumrum vi eldri mann sem hafi heyrt mr egar g kallai um allan binn: „Karlmenn eru ASNAR!“ Honum fannst a hann vera a gefa eitthva af sr.

Vi spjlluum alla nttina mean arir drengir partinu voru a reyna a toga mig inn stofu til a dansa og skemmta mr. Vi tluum um framhjhld og fyllir og hjnabnd sem fru vaskinn vi svona lferni. Hann sagi mr sgu af sr og sinni fyrrverandi, ar sem hann hefi veri skudlgurinn. au hfu fari til einhvers slfrings og hann hefi hjlpa eim bum, n ess a a hefi endilega bjarga hjnabandinu. Hann vildi borga fyrir mig tma hj essum slfring og hann lofai a hann myndi aeins hringja mig tvisvar. Fyrst til a segja mr hvenr g tti a mta og nst til a vita hvort g hefi fari. g samykkti endanum a fara og spuri hann hva hann hti. Hann svarai: „ g heiti Inglfur og kallaur Jn.“ –„ Jja, Jn kallinn, akka r fyrir tmann og hjlpina, g gleymi r aldrei.“ etta var svona verndarengill sem maur hittir kannski einu sinni lfsleiinni.

g fr ekki heim etta kvld og fr til mmmu og pabba til a f a gista einsog venjulega egar vi Dav vorum, upp kant vi hvort anna. ar tlai g a vera og reyna a koma mr t r essu sambandi.

g fr etta vital og rj til vibtar. a nttist mr vel og essi slfringur sagi vi mig egar g var a kvarta yfir einmanaleika llu essu standi: „Vi fumst ein og vi deyjum ein. Hva er a v a vera einn, einhvern tmann lfsleiinni?“ egar vitlin voru yfirstain hafi g komist a niurstu. g ttai mig v a ef g vri me villtan fugl r nttrunni og setti hann inn br, myndi hann veslast upp og deyja endanum. g kva a sleppa essum fugli sem g bj me, hgt og rlega egar vi vrum bi tilbin, og leyfa honum a f frelsi sitt.

g gat samt ekki fari fr Dav nema viku, ar sem g elskai hann svo miki a g gat ekki bora n ess a vera me honum. g gekk hann viku eftir etta og bar upp hann framhjhaldi. Hann reyndi a ljga sig t r essu, en egar g benti honum stareyndir sem frnka hans hafi sagt mr, viurkenndi hann a loksins. egar hann ba mig afskunar og kom me einhverjar frnlega afskun um a hann hafi veri svo einmana fll g fam hans og gat bora. g fkk mr egg og beikon og borai eins og lfur, ar sem g var ekki bin a hafa neina lyst viku.

Mr fannst a g vri fst hlekkjum starinnar og gti ekki fari fr honum, g geri mr grein fyrir v a etta vri ekki hollt samband. g urfti fyrst a brjta niur allar tilfinningar gagnvart honum ur en g gti fari. Systir mn spuri mig af hverju g fri ekki. sagi g vi hana: „Fyrst ver g a drepa tilfinningar mnar.“ Henni fannst a sorglegt.

Eftir etta reyndi g a gleyma en srsaukinn var stugur. a var allt traust fari og egar arna var komi vi sgu, var fyrirtki ori mjg illa statt og reikningarnir hrnnuust upp og a stefndi a sem g hrddist mest. Gjaldrot var framundan og egar g frtti a v var ekki afstrt hrundi verld mn. a Dav hafi sagt mr a a vri ekki hgt a ganga mig eina, var a vitleysa. ar sem eignaskiptasamningur l ekki inni ddi a a g ein bar byrg fyrirtkinu. etta var miki fall fyrir mig og verld mn hrundi. g skammaist mn svo miki og var svo sr t sjlfa mig. Hvernig gat etta gerst? Hvernig gat maurinn minn gert mr etta? Hvernig gat hann veri svona vitlaus og haldi a a vri hgt a komast hj essu? Vi slitum samvistum og g flutti til pabba og mmmu skmmu eftir etta, ar sem g urfti tma til a hugsa.

g fr bankann og tk t skyldusparnainn til a kaupa mr bl. a var gamall bll en g tti hann og a skipti mli, skuldlaus og ngu dr til a enginn nennti a taka ve honum. etta var tjnabll og brir minn Tryggvi hjlpai mr a laga hann. g var a reyna a vera bjartsn og byrja upp ntt en sama tma gat g mgulega htt a hugsa um Dav.


Sasta frsla | Nsta frsla

Bta vi athugasemd

Nausynlegt er a skr sig inn til a setja inn athugasemd.

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband